De kunst kan zwemmen

Het is in Firenze begonnen. Een straatkunstenaar die zich Blub noemt, maakt van beroemde schilderijen een grap door de afgebeelden een duikbril op te zetten en het portret onder water te situeren. Water staat voor het leven, is één van zijn motieven. De kunstwerken worden vaak op electriciteitskastjes geplakt. Zowel het Meisje met de Parel als Dante vond ik in Ravenna. Inmiddels manifesteert Blub zich ook in andere steden zoals Rome en Napels.

En zelfs zou Blub in Nederland zijn gesignaleerd. Voor mij de uitdaging zoveel mogelijk Blubs te vinden en te fotograferen. In Amsterdam, Den Haag en Utrecht kan ik op zoek gaan.

foto van internet

Serieuze kunst

Je blijft omhoog kijken. Op één toegangskaartje konden we vijf kerken bezoeken en overal stonden we met open monden van verbazing te genieten. Ravenna is een belangrijke archeologische vindplaats.Toen de macht van Rome afnam, werd Ravenna in 402 de hoofdstad van het West Romeinse rijk en dat is te zien.

Ook de vloeren deden mee in de pracht en praal. Bij vloeren denk ik sowieso aan al die voetstappen die er in de loop der eeuwen zijn gezet. Van mensen met harten vol vreugde of verdriet. Je voelt er de geschiedenis het meest tastbaar.

Pas sinds 2002 is het Domus dei Tappeti di Pietra te bezichtigen, waarvan deze twee kleine afbeeldingen afkomstig zijn. Het staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco en wordt bovendien prachtig gepresenteerd, drie meter onder straatniveau, liggend onder een eenvoudige kerk waaraan je zo voorbij zou lopen. Ravenna dus. Het bleek een verrassende stad waar we ons bijzonder goed hebben vermaakt.

Caravaggio

p1240373

Rond 1600 was Rome het culturele centrum van de wereld.  Van heinde en verre bezochten kunstliefhebbers en kunstenaars de stad. Zo ook drie Utrechters, Gerard van Honthorst, Dirck van Baburen en Hendrick ter Brugghen. Zij lieten zich inspireren door Caravaggio die een revolutionaire vernieuwing in de schilderkunst teweegbracht met ongekend realisme en sterk licht-donker contrast. Nog tot 24 maart is in het Centraal Museum in Utrecht een prachtige tentoonstelling te zien waar twee werken van Caravaggio te bewonderen zijn en tientallen van zijn navolgers. Vooral die tien van Honthorst kunnen al een reden zijn om naar Utrecht af te reizen. In het kader van een cultureel uitstapje voor twee, was dit weer zeer geslaagd. Met dank aan mijn wijnboer die me hiermee verraste.

caravaggio_-_la_deposizione_di_cristo-001

Magisch realisme

pantheon

Er zijn twee momenten in het jaar waarop het me extra fantastisch lijkt het Pantheon in Rome te bezoeken. Dat is op eerste Pinksterdag, wanneer de brandweer rode rozenblaadjes door de opening in de koepel naar beneden strooit als de vurige tongen van de heilige geest. En op 21 juni als rond het middaguur de zon via de juiste hoek binnenvalt en de cirkel op de grond exact belicht wordt. Ik zal op die dagen nooit in Rome zijn vanwege vaste afspraken. Hoe frappant. Gelukkig is mijn fantasie rijk genoeg om die speciale momenten in het Pantheon voor me te zien. Maar de eerst volgende keer dat ik weer in Rome ben, zal ik zeker deze kerk, die als tempel is gebouwd, bezoeken. Het blijft een magische plek.

binnen-het-pantheon-rome-italië-55789258

(onderste foto van het www)

 

Vijf mannen en een pad

DSC_0017-001

In Rome zijn de inwoners zelf maar begonnen de kraters in het wegdek vol te storten. Door geldgebrek en jarenlange verwaarlozing zijn de wegen in Italië in zeer slechte conditie. In Delft daarentegen rukte vanmorgen een peloton gele werkauto’s uit waar de Romeinen jaloers op worden.

DSC_0012-001

DSC_0013-001

Dit pad langs het kanaal wordt voornamelijk door roeicoaches en hondenuitlaters gebruikt.

DSC_0019-001

Een hondenman besloot, toen zijn pad versperd bleek, zijn hond op de stoep te borstelen. De werkmannen, die op dat moment in het busje pauze hielden, sloten snel de deuren aangezien de haarvlokken naar binnen dreigden te wapperen. Altijd wat te beleven hier.

Zoeken

DSC_0080-001

Toen ik gisterochtend overal weer terrassen zag en merkte dat er een opgewekte stemming hing rond een lang paasweekend, had ik niet ingeschat dat het er vanmorgen zó uit zou zien. Niet dat we ons er veel van aantrekken hoor. We wandelden en ontbeten met de wandelclub, die vandaag bestond uit drie personen. Nadat mijn ouders de pauselijke zegening vanuit Rome hadden gezien, gingen wij bij ze op de koffie. Daar is  het altijd gezellig, gastvrij en aan gesprekstof geen gebrek. De rest van de dag brengen we rustig samen door. Maar die toeristen, hè. Zien die wat ik zie? Dat de natuur op knappen staat. Of sloffen die massaal door de Keukenhof op zoek naar de zon?

DSC_0082

DSC_0091

DSC_0085

Twintig tassen, schoon schip

DSC_0012-001

Een zwart leren rugtas, omdat ik van vriendinnen hoorde dat het zo handig is. Twee avondtasjes uit de tijd dat we nog op chique feesten kwamen. Een rode tas uit Rome. Een bruine van een graaitafel op de markt in Gubbio. Een zelden gebruikte blauw-witte dure leren handtas van Zumpolle uit Den Haag. Klein rond tasje dat niet van mijn schouder is geweest tijdens onze reis door Colombia. Nog een buideltasje waaruit desondanks in Rotterdam mijn volle portemonnee gerold is. Vier handtassen die niet op de foto staan want voortdurend in gebruik. En middenin wat rommeltjes zoals kam, spiegel, handschoenen, pennen en snoepjes die ik vond op de diverse bodems. Ik hoop wat mensen blij te maken die graag bij een kringloop winkelen.