Werkse

Vanmorgen heb ik een champignonragout gemaakt en daarmee was mijn kookwerk voor de kerstdagen wel gedaan. Morgen schuiven we aan bij onze dochter en haar gezin. Op tweede kerstdag kook ik bij mijn moeder. Daar hou ik het klein maar fijn en een beetje klassiek wat gerechtjes betreft. De laatste verse boodschappen haalde ik gisteren al dus het is rustig hier in huis.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is glazenwassers20211215_104102.jpg

De bedrijvigheid speelt zich buiten af. De tuinman brandde nog wat onkruid weg, er kwamen glazenwassers langs en de mensen van Werkse leegden niet alleen de afvalbak bij ons voor de deur maar pikten ook het gazon weer leeg van troep. En dan denk ik ook aan alle pakjesbezorgers, postbodes, supermarktpersoneel, bakkers en slagers die zich een slag in de rondte werken.

De tijd dat de kerstperiode me stress opleverde toen ik nog werkte, ligt al heel lang achter me en daar prijs ik me gelukkig mee. Hulde aan al die mensen die nu moeten zorgen voor een schone omgeving en gevulde magen. En voor hen die zorgen voor de zieken en zwakkeren in onze samenleving.

Hoog bezoek

Of ze een kopje koffie lusten, vroegen we onze bezoekers. ‘Nou, graag we wilden juist bestellen’, riep de bijdehandste van de twee. In tijd van ja en nee werden de ramen op onze zesde etage gezeemd. Vol ontzag kijk ik naar die twee die met een hoogwerker zichzelf van dakkapel naar dakkapel verplaatsen. Ik volgde hun goede voorbeeld. Maar dan wel gewoon binnen. De walm die waxinelichtjes en kaarsen veroorzaken werd op die manier weer weggepoetst. Even later werden ook de ramen aan de achterkant gezeemd en zag ik het zonlicht als een spot op de molen schijnen. Het licht keert aan binnen-en buitenkant terug. Ik ga er bijna van stralen.

Bewegen en bewogen

DSC_0011

Er is altijd veel te zien vanuit ons hoge uitkijkpunt. In de groenstrook langs het kanaal  werd het pad opnieuw gelegd. Mij was eerlijk gezegd nooit opgevallen dat het niet netjes meer was, maar nu alles weer strak getrokken is, zie ik hoe keurig het geworden is.

DSC_0025

Maar er bewoog nog heel wat meer vandaag. Een opruimboot van Rijkswaterstaat haalt alle rommel weer uit het water. Wat zijn we toch goed georganiseerd hier.  DSC_0030

Maar dat was nog niet alles. Bedrijvigheid ten top. DSC_0020

De bewogen foto gisteren uit het poëzie album van Annie heb ik aangevuld met een scherpere. Maar beter leesbaar is de tekst niet. Dus typ ik het hieronder uit, op  verzoek.

Voorburg, Lente 1941

Lente!

Deze narcissen zeggen eenvoudig: De Lente! De Lente is daar! Straks komen nog andere bloemen, Die spreken de getijden van het jaar.

Jij bent in de Lente van ’t leven, In je heerlijke vrolijke jeugd; Geen zorgen, geen droefenis geven een wanklank bij wat je verheugt

We houden het meest van de Lente. een schoone veelbelovende tijd, de Lente van ’t leven immers heeft ook de grootste bekoorlijkheid

Dat jouw Lente je mag geven

Levenslust voor héél je leven!

Coos en Leo

 

 

 

Het wordt steeds lichter

p1210656-001

Het is midden op de dag en toch ziet het er sombertjes uit. Terwijl de Chinese supermarkt wordt bevoorraad, stal ik mijn fiets en loop een deurtje verder de fysiotherapiepraktijk in. Ik doe daar medische fitness en er wordt verder ook nog wat aan me gesleuteld. Heb het gevoel beetje bij beetje wat soepeler te worden. Omdat de glazenwasser vandaag de ramen buiten heeft gedaan, ga ik binnen aan de slag met spons en zeem. En ook al is de zon inmiddels gaan schijnen, jullie moeten het met dit plaatje doen. Geen nieuw fietstochtje voor een zonniger foto. We gaan al dat bewegen niet overdrijven.