Veel te zien

Gisteren naar de stad geweest. Als ik de stad zeg, bedoel ik Den Haag. Waar momenteel een grote bestuurscrisis is maar daar heb ik gelukkig niets mee te maken. Samen met een zus naar de film, hoe gezellig. Onderweg in de tram zag ik een hardloper op blote voeten over een fietspad gaan. Ik zag een jonge moeder achter de kinderwagen met alleen maar aandacht voor haar smartphone. Ik zag hoe de brug openstond en ik zag de eerste kerstboom in een winkel. Maar ik zag vooral een hele mooie film: Red Joan met Judi Dench in de hoofdrol. De film uit 2018 was speciaal geselecteerd voor een middagvoorstelling en was prachtig, boeiend en gebaseerd op een waar verhaal. Alleen die kerstboom in een woonwinkel had voor mij nog niet gehoeven.

Den Haag, Alkmaar en Enkhuizen

Restaurant Des Deux Villes staat er nog op de gevel van wat nu de Pathé Bioscoop is aan het Buitenhof in Den Haag.

Het restaurant was onderdeel van het aan het Spui gelegen hotel de Twee steden, logemement Alkmaar en Enkhuizen. Ik ken het gebouw beter als de Cineac. Daar kwam ik als kind en zagen we het Polygoon Journaal als mijn oma haar vijf oudste kleinkinderen een dagje mee uit nam naar de stad.

Wij zaten vanmiddag in de mooiste bioscoop van Den Haag voor de film Yesterday waarin heel veel Beatle-liedjes te horen zijn. Wat een heerlijke en leuke film. Blog vriendin Bertie schreef er al over en ik ben het helemaal met haar eens.

Strand en zee

P1230156

Zeevissen. Als de hele installatie is opgezet, treedt de rust in. Een dobber is er niet, dat heeft geen nut bij de golfslag. Het komt neer op nauwkeurig de lijn in de gaten houden.  Aan het eind van een lange ochtend worden de hengelaars opgehaald, gaan ze de vangst vergelijken en bier drinken. P1230161

P1230163

Tja, het strand. Ik had het plan er vanmorgen naar toe te gaan. Het is mistig en een stuk kouder dan gisteren. Dus doe ik iets anders: bak een cake voor vrienden die op de thee komen en met wie we naar de film gaan. Met foto’s van vorig jaar krijg ik toch een béétje strandgevoel.

Vincent

DSC_0069

De film die ik gistermiddag samen met een zusje zag, is heel bijzonder. Alle beelden in de film zijn geschilderd en dat zijn twaalf doeken per seconde. Ook de acteurs zijn via een zeer geavanceerde techniek overgeschilderd en het resultaat is verbluffend. Temeer daar de scenes zich allemaal afspelen in het decor van zijn werk. Het verhaal kwam moeizaam op gang, pas de tweede helft was echt boeiend. Het kan ook zijn dat we toen aan het onrustige beeld gewend waren en we ons meer concentreerden op de inhoud. De scenes in zwart-wit vond ik kitscherig aandoen. En tóch ben ik blij de film gezien te hebben. Maar dat komt mede omdat ik zijn werk bewonder.

Eén been

DSC_0030

Het duurt meestal een week voordat ik weer geïntegreerd ben. Vanmorgen waren we gezellig bij mijn ouders op de koffie en zij hoeven ons maar weinig te vragen of we lopen verbaal leeg met enthousiaste verhalen over het Italiaanse leven. In ons Delftse huis staat inmiddels de pot met munt en basilicum precies te doen wat ik hoopte, namelijk de geur van Italië nog even vasthouden. De pompoen en noten kochten we onderweg in Duitsland. Straks eten we zuurkool met worst en gaan daarna naar het filmhuis. Daar draait Tulipani, een Nederlands-Italiaanse film van Mike van Diem. Alles bijeen een fraaie mix van diverse identiteiten. Vanaf morgen richt ik de blik wat definitiever op ons Hollandsche leven en sta ik weer met twee benen in de realiteit.

Loslaten

DSC_0004-003

Als ik een goede boekrecensie lees of hoor, dan zet ik het boek op mijn lijstje. Idem wat betreft films, tentoonstellingen en recepten. Er is zoveel moois en mijn belangstelling tamelijk breed. Maar ja. Ik kan in dit ene leven niet álles lezen, leren, zien, eten en beleven. Kloek besluit: wég met mijn ik-wil-nog-graag-lijstjes. Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Zoals bijvoorbeeld dit boek, dat ik uit de minibieb van Delft haalde. Een detective, geschreven door twee Italiaanse auteurs. Het verhaal speelt zich af in de buurt van Bologna en zit vol met herkenbare types. De wijnboer en ik lazen met met plezier. De minibieb indachtig, ga ik het doorgeven. Ik weet wel een paar mensen die ik daar een plezier mee kan doen.