Geveltuinen

Met de compactcamera in de hand maakte ik vanmorgen ons rondje centrum. Hoe leuk is het als bewoners voor hun huis bloemen en planten neerzetten. Nog fijner als anderen dit ongemoeid laten, zodat er heel veel mensen van kunnen genieten.

De gemeente Delft laat zich ook niet onbetuigd gezien het grote aantal hangende en staande bloembakken. Brugleuningen, walkanten en lantarenpalen, alles bloeit.

Daar worden inwoners, bezoekers en toeristen blij van. En ik zeker. Zó blij dat ik die fleurigheid ook naar binnen haalde.

Het leven van Begonia

Zo feestelijk en zo Italiaans verpakt zag Begonia er uit toen we haar onlangs kregen. Om haar goed te kunnen verzorgen moest de verpakking eraf en kreeg ze van mij een terrapot. Dan ziet ze er ineens zo uit, een beetje afgeslankt.

De bloemen waren zo mooi dat ik er eens indook met camera en al. Dat pakte dus danig uit dat elke jarige in mijn omgeving deze foto als verjaardagskaart ontvangt.

Wat er nou daarna gebeurde weet ik niet. Te weinig water, teveel of verbrand in de zon? Ze begon te kwijnen. Bruine randen aan de bladeren. Enfn, die heb ik eruit geknipt, ze krijgt water op de schotel en staat niet in de felle zon. Dit is ze nu. Ze redt het wel.

Bloemtapijt

Infiorata in Spello

Het zal zéker de moeite waard zijn om Spello vandaag of morgen te bezoeken. Maar pfoe…al die drukte. Is er niet in de buurt ook een Infiorata (bloementapijt) te bewonderen? Morgen is het feest van het Corpus Domini en ook in Cupramontana wordt een bloemtapijt gelegd. De voorbereidingen daarvoor zouden ons vast wel bekoren. Dachten we.

Vreemd genoeg was daar vanmorgen nog niets van te zien. Een flinke hoosbui zorgde er bovendien voor dat we de auto invluchtten en de tijd niet namen om het na te vragen. Ach, Cupramonta was het bezoek toch wel waard.

‘Pluk maar zoveel je wilt’ zei een alleraardigste dame toen we bij deze abrikozenboom stonden. Het plein vlakbij de kerk van de San Leonardo zag er fraai maar verlaten uit. Gelukkig werd mijn bloemhonger even verderop toch nog gestild. ††

Mozaïek

Wie Ravenna zegt. zegt mozaïek. Al in de vierde en vijfde eeuw werd deze techniek toegepast, voornamelijk in kerken. Inmiddels vind je het letterlijk op elke straathoek. De bloemenmozaïeken zijn een protest tegen geweld dat vrouwen kan treffen. De straatnaamborden zijn al dan niet toepasselijk versierd.

Onze B&B eigenaar vroeg of ik het mozaïek boven de deur al had gefotografeerd, het heeft meer dan duizend euro gekost, vanwege het goudpoeder dat er in verwerkt is, vertelde hij. Nou, ik had het al gedaan hoor.

Maar het kan nog aparter. wat te zeggen van deze? Zowel pion als verkeersbord zijn gemozaïekt.

En dan heb ik het echte serieuze en heel fraaie religieuze werk nog niet eens laten zien.

Wind, wolken en zon

IMG_20190305_160004~2Het is behoorlijk fris als de zon niet schijnt. En het gras ziet er ook al niet uit. Maar kijk die kersenboom zijn best doen. Het is pas begin maart en we klagen niet ook al waaide het zo hard dat ik het  dekbedovertrek uit de struiken moest vissen nadat het van de lijn was gewaaid.  Ik zocht naar wat bloeiends op het terrein. De  stormvaste rozemarijn was snel gevonden.

IMG_20190305_155840~2

En verscholen onder eikenblad ontwaarde ik de eerste bloemen van de maagdenpalm. Ook een eenzame crocus is een kiekje waard. Morgen laat ik de boomgaard zien.

 

Clusteren

DSC_0010

In tegenstelling tot de weersverwachting begint de dag droog. Dus draven we al vroeg samen over het erf. Ik ben van de bladeropruimingsdienst, de wijnboer voert af. Er staan weer twee manden voor hem klaar. Die planten gaan de volle grond nog in.

DSC_0011

Dit groepje maak ik schoon en ruimen we op. Onderstaand gedoetje wordt definitief geruimd en dus gaat naar de container.

DSC_0012

DSC_0014

Al eerder won ik zaad uit de Afrikaantjes. Deze mogen tot de laatste dag staan, dan frommel ik ze in de aarde en zien we volgend jaar wel weer. Maar wat zullen we hier nou eens mee?

DSC_0007

Drie boeketten

P1240159

Altijd fijn om een bos bloemen te krijgen. Wat de aantrekkingskracht precies is, valt moeilijk te omschrijven. De verwondering van wat de natuur ons biedt en dat je dat in huis kunt halen. Zoiets. Ook buiten word ik er naar toe gezogen. Maar deze dahlia’s  moeten vooral buiten blijven staan.

P1240147

Voor bij de koffie na onze pranzo afgelopen week, haalde ik deze chocolaatjes in huis. En nu komt een bekentenis. Als zo’n doosje eenmaal open is, kan ik niet meer van de inhoud afblijven, het brandt in de kast en ze móeten op. Net zo vergankelijk als hun levende zusters. En nog lekker ook.

P1240163