Marktbezoek

Bij de bakker op de markt staat een verkeersregelaar. Hij wijst de wachtenden in de rij naar de vrijgekomen plek vlak voor de kraam. Het werkt geweldig, iedereen wacht geduldig en niemand klaagt. Bij de groentenkraam gaat het iets minder georganiseerd. Het viel mij op dat een dame met mondkapje en plastic handschoenen zich van de anderhalve meter afstand niets meer aantrok en dat voelt onplezierig. Dus deinsde ik terug maar vraag me af of dat terecht is. Zij is beschermd en ik daardoor ten opzichte van haar toch ook?

Hoe dan ook, het was verder een ontspannen bezoekje aan de donderdagse weekmarkt in Delft. Om half elf waren we weer thuis en vanavond na het eten gaan we pas weer aan de wandel. Verse groenten, fruit en noten zijn in huis, daar knutsel ik vanavond een maaltijdsalade van. In de tussentijd zit ik op ons minibalkon met een boek.

Vrijheid in gebondenheid

Omdat ik mijn moeder beloofd had gebak mee te nemen, stond ik vanmorgen al vroeg in de Choorstraat in de rij. Het dagelijks leven is wat complexer geworden. Voor mijn moeder helemaal. De oorlogsherinneringen, het gemis van mijn vader en de Coronacrisis, het is een zware periode. Ook voor mijn zussen en mij; je wilt er zijn voor elkaar maar in fysieke zin is dat onmogelijk. Gelukkig woont mijn moeder nog thuis en bezoeken we haar om de beurt en nemen de gepaste maatregelen en afstand. En vanmiddag om vijf uur op de vijfde van de vijfde maand, borrelen we digitaal met elkaar. Op de vrijheid, de vrede en op het grote geluk dat onze moeder nog in ons midden is. Voor haar speciaal wappert deze vlag.

Winkelstraat

Het zal tien uur geweest zijn toen ik gisterochtend deze foto’s maakte. Uitgestorven, zo lijkt het. Maar de bakker was open en de wijnboer kocht verse croissants. Al mijn aandacht kon uitgaan naar de schitterende bloesembomen. Even de dreiging vergeten die toch als een grauwe sluier over ons leven hangt momenteel. Niet denken aan mensen die geen afstand tot elkaar houden, die winkels leeg kopen en niet denken aan de voedselbanken die daardoor tekorten hebben. Nee alleen maar even wij, de zon en bloesembomen. Of toch niet?

Boerin

DSC_0005-002

Eindelijk kwam het ervan om naar de Groentenboerin te gaan. Op de fiets, dat had ik mezelf beloofd. De wijnboer ging mee naar De Hoeve Biesland in Delfgauw.  Nou hadden we niet veel nodig, want de man ging uit eten met oud medewerkers en ik ontfermde me over wat er aan verse eetwaar nog in de koelkast lag.

DSC_0002-002

Het werd dus vooral een oriënterend bezoekje, we schoven maar een paar boodschappen in de fietstas. Het aanbod van biologisch dynamische producten is uitgebreid en ook een bakker en slager op eigen erf leveren aan de weilandwinkel. Ik denk dat groentenboerin Linda er een vaste klant bij heeft. DSC_0001-001

DSC_0003-002

Willem de Zwijger

P1230131

Hoe het in onze gezamenlijk digitale agenda is gekomen, weten we niet meer.  Maar feit is dat we bij ons eerste kop koffie lazen dat Willem van Oranje vandaag 434 jaar geleden is dood geschoten in Delft en voor eeuwig zijn bijnaam eer aan doet.  Toen we vrijdag met vrienden door de stad liepen, wezen zij ons op deze tekst op de gevel van de Stadsbakkerij de Diamanten Ring.

Choorstraat 9_6

De moordenaar van onze Vader de Vaderlands sliep in wat destijds nog herberg was, de nacht voorafgaand aan de moord. En dat allemaal hier om de hoek, hè. Het praalgraf van Willem is in de Nieuwe Kerk op de Markt. Een afgietsel daarvan vind je in Museum Prinsenhof waar ik een tijd geleden de bovenste foto maakte.

Gevonden

 

DSC_0014

Dit is mijn tweede afspraakloze dag op rij. Zo’n dag die alleen maar gevuld is met wat huiselijk gedoe. Van genoegen ga ik er bijna van knorren en spinnen. Toch trek ik mezelf opnieuw aan mijn haren de deur uit en ga op zoek naar wat kleur. Want mensen, mensen, wat een grauwe dag. Ik hoef niet ver. De bloemist en de bakker in de Choorstraat zorgen voor een paar kleurrijke toefjes in het verder miezerige straatbeeld. Ik voer drie korte maar aangename gesprekjes met een dame bij de brievenbus, met een jongen die me de NRC meegeeft en met mevrouw Trekpleister. Binnen een half uur ben ik weer thuis. En spin gewoon verder bij thee en krant.

DSC_0016