Nocera Umbra

 

maxresdefault

Nocera Umbra (klik) werd in ’97, net als Assisi, getroffen door een aardbeving. Nu, twintig jaar later, is het oude centrum zo goed als hersteld. We waren er gister namiddag en zagen eindelijk tekenen van bewoning in het eerder ontvolkte centrum.

P1220434

P1220414

P1220435

P1220425

De bovenste foto, die ik van het internet haalde,  geeft een goede indruk van hoe fraai dit Middeleeuwse stadje is gelegen. Jaren lang was het een soort spookstad waar we met enige regelmaat een kijkje namen om de vorderingen van het herstel te volgen. Voor het eerst konden we tevreden vaststellen dat er weer leven in de stad is. Dat het weer méér is dan een zielloos filmdecor. Al hangt de geur van de wederopbouw er nog steeds. De geur van nat cement.

Advertenties

Landerig

DSC_0009

De toeristen blijven weg uit Umbria. Dat horen we voortdurend zeggen door restauranteigenaren, winkeliers en door mensen die vakantiehuizen verhuren. De oorzaak zouden de aardbevingen van vorig jaar zijn. Het is inderdaad niet druk in de stad. De gemeente Gubbio doet er veel aan om het aantrekkelijk te maken en organiseert van alles. Vandaag was er een antiekmarkt in het centrum.

DSC_0016

DSC_0020

De foto’s maakte ik rond drie uur en dan zit Italië nog aan de pranzo. Mogelijk wordt het later in de middag en in de vroege avond nog drukker. Wij hebben vanaf morgen weer gasten. Aan ons zal de verminderde toeloop niet liggen.

DSC_0022

Maar of hij er nou veel zin in heeft?

Schrikken en plukken

dsc_0051

Het kwam mooi uit, dat uurtje extra vannacht. Konden we mooi op tijd beginnen met het plukken van de olijven. Een zusje van me kwam deze week met ons mee en stond al vroeg enthousiast in de startblokken. Maar eerst trilden en schokten we mee met de aardbeving op een kilometer of zeventig hier vandaan. We stonden al snel met z’n drietjes buiten en waren vooral ook verbluft over het brullende geluid dat bij de beving hoort. Toen het vervolgens rustig bleef, zijn we aan de gang gegaan onder een strakblauwe hemel en met zingende vogels. We checkten uiteraard ook het nieuws en konden familie en vrienden via alle media geruststellen. Ongeveer 25 kilo is er al door onze handen gegaan morgen doen we deel twee. De pranzo gebruikten we in Gubbio en ook daar wees niets op een verstoring van het leven al was de beving uiteraard het gesprek van de dag. Iedereen is in gedachten natuurlijk bij de mensen in het getroffen gebied. En dan die enorme opgave om alle schade te herstellen. Arm Italië.

dsc_0057

dsc_0056

Opfleuren

dsc_0023

Alleen al voor de cosmea zou je terugreizen naar Caldese. Ze staan op de rand van de moestuin de kale boel een beetje op te fleuren. Het huis staat er in al zijn onverschrokkenheid prima bij en ook verder is er niets te merken van de recente aardbeving. Behalve dan het feit dat er bij de supermarkt gecollecteerd wordt voor Amatrice. Goed, wat doen we hier? We gaan olijven plukken en wijn hevelen. En nog een beetje verder met opruimen binnen en buiten. We gaan nog een weekje op z’n Italiaans leven. Inclusief bloeiende cosmea.

Alles OK

P1210032

Of het goed gaat met ons en ons huis in Gubbio. Dat was de vraag die vanmorgen via allerlei media op ons afkwam. De aardbeving in het zuiden van Umbria, was weliswaar voelbaar in Gubbio, maar heeft voor zover we nu weten geen schade opgeleverd. Ook bij familie en bekenden in de ruimere omgeving niet. Maar wat een heftige beelden zien we op de tv. Gisteravond fietsten wij een rondje Delft en maakte ik deze foto bij de Oostpoort. Een middeleeuws bouwsel waarvan ik me vandaag eens te meer realiseer hoe fantastisch het is dat we een overblijfsel uit lang vervlogen tijden nog steeds kunnen bewonderen. Alles OK? Wel voor ons. Voor velen niet.