Gerommel in de marge

P1220760

Bij het zien van deze enorme container dacht ik ogenblikkelijk aan mijn opuimprojectjes. Die liggen even stil. Terwijl ik dus graag kilo’s uitgezochte papiertroep zou willen wegplempen. Overbodige kleding wil doneren en de stofkam nog eens door de huisraad zou willen halen. Te veel en te leuke afspraken zorgen ervoor dat ik een strakke weekplanning moet maken. Wat hebben we nog aan eetbaars in huis? Wanneer verschoon ik de bedden en hoe laat komt morgen de schilder? Het lukt om vandaag weer wat af te handelen in de schier oneindige  stroom van klusjes. En morgen? Dan breng ik twee flink gevulde tassen naar de kringloop. Die staan al weken te wachten op transport.

P1220756

Advertenties

Feestelijk terugblikken

DSC_0006-001

DSC_0016-001

Mijn ouders smeerden altijd stapels boterhammen als we naar het strand gingen. Die werden in een grote trommel gedaan met een keurige papieren scheiding tussen hartig en zoet belegde sneetjes. Toen ik jaren later bij de kringloop exact zo’n trommel tegenkwam, kocht ik het exemplaar uit pure nostalgie. En later nogmaals. Ik heb er dus twee. In de ene trommel bewaar ik felicitatiekaarten die we ontvingen toen we 25 jaar getrouwd waren of bij andere speciale gelegenheden. In de andere trommel zitten dit soort troepjes.

DSC_0015-001

Er is ook nog een schoenendoos, waarvan de inhoud er dan weer zó uitziet.

DSC_0001-004

Enfin, de kaarten zijn herlezen en daarna weggegooid. De twee trommels vulde ik met vrolijk herbruikbaar cadeaugedoe, de schoenendoos is leeg en kan weg. Ik vorder langzaam maar gestaag in mijn opruimronde.

Elzen

DSC_0004-001

Kleur aan onze dagen geven, dat probeer ik zoveel mogelijk te doen. Met wat glaswerk heb ik een klein stilleven bijeen gesprokkeld. Allemaal kringlopertjes. Verder geen stil leven hier, in tegendeel. Ik dek de tafel opnieuw voor de gasten van vanvond. Vriendin Els, die ooit collega was, ken ik al bijna vijftig jaar. Bijzonder, zulke lange vriendschappen. Dat vormt een mooi bruggetje naar nieuwe vriendschappen, die van de bloggers. We komen binnenkort met een groepje bij elkaar waarvan sommigen elkaar wél en anderen elkaar nog niet kennen. Bijzonder, zulke nieuwe vriendschappen. Kijk ook even hier bij mijn nieuwe blogvriendin, die ook Els heet.

Onverbeterlijk

P1220745-001

Daar liepen we gisteren. Volle boodschappentas met fruit en nog wat andere dingen. Op de heenweg hadden we in deze glasbak nog wat flessen weggekieperd, op de terugweg stond daar plots deze glazen vaas. Er waren wat natte bladeren tegenaan gewaaid. Als ie aan alle kanten gaaf is, neem ik hem mee, riep ik meteen.

DSC_0020

Nou, je ziet het, hij staat inmiddels binnen en heeft al op zes verschillende plaatsen gestaan maar hier blijft ie voorlopig.  Ik ben en blijf een malle Pietje die niet aan zoiets voorbij kan. Maar hij kleurt echt mooi bij onze kringloopstoelen en is in werkelijkheid iets minder uitgesproken groen. Volgende week ga ik kasten opruimen en veel weg doen.

Vooral ook zon

DSC_0002

Afgelopen week leerde ik er twee nieuwe woorden bij. Plucheplakker en circulatie economie. Dat eerste woord hoeft geen uitleg, het lijkt me duidelijk in welke context dat in het nieuws was. Maar mooi is het wel, dat wóórd. Dan las ik een artikel over een brug die recent in Friesland overbodig was bij de ene gemeente en herplaatst kon worden in een andere. Men is aldaar een systeem aan het opzetten van vraag en aanbod op andere schaal dan bij kringloopspul. Circulatie economie dus. Fantastisch, leve het hergebruik. In eigen huis zette ik in een zonnige werkkamer twee kringlopertjes op de foto. De stoel is een nieuw project waarover binnenkort meer. Zomaar dingetjes om blij van te worden. Behalve van die plucheplakker zelf.

Vier zusjes

DSC_0021

Cornelia Oudenaarden, zo heet de illustratrice die het boek van Kobus Wempe (klik) van zijn kleurrijke kaft voorzag.  Zoekend op internet kwam ik nog iets tegen. Zij illustreerde veel meer kinderboeken, onder meer dat van ‘Vier zusjes’. Nou kom ik uit een gezin van vier meisjes, dus de titel sprak me direct aan. Maar het was ook het boek dat een van mijn zussen het afgelopen jaar in een kringloopwinkel als grapje voor mijn ouders kocht.  Ik heb het geleend en gelezen. De tekeningen zijn wel krachtig dus als ik weer eens bij een kringloop kom, ga ik zoeken naar boeken met Cornelia’s werk op de kaft. De verhalen zijn uiteraard heel erg gedateerd maar ik ga ze nog eens testen op de kleinkinderen.

DSC_0022

Twintig tassen, schoon schip

DSC_0012-001

Een zwart leren rugtas, omdat ik van vriendinnen hoorde dat het zo handig is. Twee avondtasjes uit de tijd dat we nog op chique feesten kwamen. Een rode tas uit Rome. Een bruine van een graaitafel op de markt in Gubbio. Een zelden gebruikte blauw-witte dure leren handtas van Zumpolle uit Den Haag. Klein rond tasje dat niet van mijn schouder is geweest tijdens onze reis door Colombia. Nog een buideltasje waaruit desondanks in Rotterdam mijn volle portemonnee gerold is. Vier handtassen die niet op de foto staan want voortdurend in gebruik. En middenin wat rommeltjes zoals kam, spiegel, handschoenen, pennen en snoepjes die ik vond op de diverse bodems. Ik hoop wat mensen blij te maken die graag bij een kringloop winkelen.