Stoelendans

Het plan om naar Den Haag te gaan voor wat noodzakelijke boodschappen, lieten we vanwege de boerenopstand maar varen. In plaats daarvan kluste ik door in onze werkkamer. Een grote fauteuil krijgt een andere plek in huis. Een ander wordt afgevoerd vanwege instortingsgevaar. Vanuit Italië nemen we binnenkort twee exemplaren mee die hier een nieuwe functie krijgen. Drie kringloop stoelen krijgen van mij nieuwe bekleding. Daarvoor slaagde ik in Delft voor een habbekrats. En ik zag en kocht nog nieuwe kussens. Helemaal blij voor een prikkie.

Barbieberg

Afgedankt liggen ze erbij. Vrijwel allemaal bloot en met de armen ten hemel gericht alsof ze verzuchten ‘wie laat ons hier nou zó achter?’ Het kan gebeuren in een kringloopwinkel. Ik was daar met de zus met wie ik vaker langs kringloopwinkels ga. Zij zocht en vond een schilderijlijst. De barbies moeten wachten op serieuze kopers en wij vervolgden onze weg.

Vóór we in het centrum van Delft aan een verlate verjaardagslunch gingen, reden we toevallig langs de werkplaats van Theo Jansen, de kunstenaar van de strandbeesten. Als je goed kijkt, zie je de beesten onder de bomen staan. In de zon op een beschut terras praatten we onze levens weer bij. Hier en daar een verzuchting over dingen die ons bezig houden. Maar daar wordt serieus aan gewerkt.

Stadse plataan

DSC_0023

Omdat we ’s morgens beschikken over de meeste energie stonden we om tien uur in de kelderberging troep op te ruimen. Dat was weer enorm nodig. Een berging verwordt toch snel tot een dumpplek voor spullen waar je nog iets mee moet, maar wat? Om half één waren we viezig bestoft en deden onze ruggen pijn. Er stond een regiment spul klaar voor de kringloop, de vuilniscontainer en de papiervernietiger. De voldoening werd nog groter toen ik mezelf na de middagboterham nog even een kleine stadswandeling gunde terwijl de wijnboer de spullen afvoerde. En nu verzet ik geen poot meer.

DSC_0022

DSC_0025

Verliezen in lezen

P1240333

Toen ik vanmiddag om drie uur met de boodschappen thuis kwam, moest ik nog lunchen. Dat overkomt me vaker als ik de enige in huis ben die het dagritme bepaalt. Ik had vanmorgen mijn zinnen gezet op het uitlezen van deze roman en dat was me gelukt. Een prachtig boek bovendien dat ik voor twee euro bij de kringloop mee griste.

P1240335

In dit nogal knullige schriftje houd ik sinds 1992 bij welke boeken ik lees. Dit jaar staat mijn teller op 35. Mijn streven is om er jaarlijks 52 te lezen, dat heb ik nog nooit gehaald. Het bovenste boek van mijn wachtstapel bestaat uit drie losse verhalen waarvan ik er twee uit heb. Tim Krabbé moet ik in drie uur wel kunnen verschalken. 2018 telt nog twee volle dagen. Ik blijf dus steken bij 37 boeken dit jaar.

P1240339

 

Kerst zonder stress

 

DSC_0074

DSC_0075

DSC_0093

Het schiet hier thuis nog niet erg op met de boom. Er staat een uiterst klein sparretje in een rieten mand. Maar dat is het dan wel. Nog geen bal of lichtje te bekennen. Vandaag heb ik het huis van mijn ouders in kerstsfeer gebracht. Mét kerststal, wat takken met ballen en een kerstkleed. Meer dan de helft van de kerstversiering die ze in hun lange leven verzamelden, wordt niet meer gebruikt. We sorteerden het spul en ik kon aansluitend een doos naar de kringloop brengen. Morgen ga ik voor ons zelf aan de slag. Met nog een week te gaan, ben ik ruim op tijd.

Gerommel in de marge

P1220760

Bij het zien van deze enorme container dacht ik ogenblikkelijk aan mijn opuimprojectjes. Die liggen even stil. Terwijl ik dus graag kilo’s uitgezochte papiertroep zou willen wegplempen. Overbodige kleding wil doneren en de stofkam nog eens door de huisraad zou willen halen. Te veel en te leuke afspraken zorgen ervoor dat ik een strakke weekplanning moet maken. Wat hebben we nog aan eetbaars in huis? Wanneer verschoon ik de bedden en hoe laat komt morgen de schilder? Het lukt om vandaag weer wat af te handelen in de schier oneindige  stroom van klusjes. En morgen? Dan breng ik twee flink gevulde tassen naar de kringloop. Die staan al weken te wachten op transport.

P1220756

Feestelijk terugblikken

DSC_0006-001

DSC_0016-001

Mijn ouders smeerden altijd stapels boterhammen als we naar het strand gingen. Die werden in een grote trommel gedaan met een keurige papieren scheiding tussen hartig en zoet belegde sneetjes. Toen ik jaren later bij de kringloop exact zo’n trommel tegenkwam, kocht ik het exemplaar uit pure nostalgie. En later nogmaals. Ik heb er dus twee. In de ene trommel bewaar ik felicitatiekaarten die we ontvingen toen we 25 jaar getrouwd waren of bij andere speciale gelegenheden. In de andere trommel zitten dit soort troepjes.

DSC_0015-001

Er is ook nog een schoenendoos, waarvan de inhoud er dan weer zó uitziet.

DSC_0001-004

Enfin, de kaarten zijn herlezen en daarna weggegooid. De twee trommels vulde ik met vrolijk herbruikbaar cadeaugedoe, de schoenendoos is leeg en kan weg. Ik vorder langzaam maar gestaag in mijn opruimronde.