De natuur heeft altijd gelijk

Vorige week hadden we een heerlijke middag met twee bevriende Nederlandse stellen met wie we zowel in NL als in Italië bij elkaar komen. Het was een middag met gemengde gevoelens omdat een derde koppel helaas niet aanwezig kon zijn en de remigratie van een ander stel werd aangekondigd. Maar daar gaat dit blog helemaal niet over. Dit was maar een aanloopje. Ik had die middag een dikke hand want was door een wesp gestoken en daar kan ik nogal allergisch op reageren. Leg er een gekneusd koolblad op, raadde J. me aan. Eerder dit jaar had ik van haar bovenstaand boek gekregen. Dat had ik hier en daar wat doorgebladerd maar nu dook ik in het hoofdstuk Kool en wat een interessants las ik daar. Langzaam keerde een deel van mijn kennis op dit gebied terug want dat kraamvrouwen bij een borstontsteking zich met koolbladeren kunnen verbinden, wist ik nog. Als er in ons gezin iemand beginnende keelpijn heeft, roepen we altijd ‘gorgelen met zout water’ en bij een hevige verkoudheid een doorgesneden ui naast het bed leggen is ook een beproefd middel. Kortom ik ben wel van de huismiddeltjes op basis van puur natuur. Het verbaasde me dan ook niet dat de vurigheid al snel uit mijn hand trok en ik weer binnen 24 uur mijn slanke hand terug had.

Stapelen maar…

Een lief verhaal in wrede tijden, noemt Annejet van der Zijl haar boek(je) Leon en Juliette. Het is het boekenweekgeschenk en ligt het bovenop de stapel te lezen boeken hier in huis. Nou ben ik sowieso een liefhebber van haar genre en manier van schrijven en ook dit maal stelt ze zeker niet teleur. Ik ben er vandaag in begonnen en zal het straks uitlezen. De onderste twee boeken waren mij aanbevolen en kon ik gisteren lenen bij mijn zus. Het boek van Arjan Dwarshuis is van de wijnboer, in het echte leven ook wel Adrie genaamd. Arjan signeerde dit boek want de twee kennen elkaar persoonlijk. Over het boek Jacques van Marken kom ik morgen nog te spreken. Farao aan de Vliet is ook geleend en las ik al, het wacht nog op de wijnboer. Ik vond het mooi, degene die het me uitleende niet. Smaken verschillen, hè? Maar genoeg geblogd voor nu. De ontroerende liefdesgeschiedenis tussen de Nederlandse Leon en de Amerikaanse Juliette ligt op me te wachten.

Park, film, polder en boeken

P1240588

Tussen ons huis en het filmhuis ligt een klein park, de Doelentuin. Gistermiddag liepen we er doorheen op weg om de film Green Book te bekijken. Een gruwelijk thema, over de bij wet geregelde achterstelling van de zwarte mensen in de USA begin zestiger jaren. Luchtig en humorvol verfilmd. Heel bijzonder en tot nadenken stemmend, gezien de acualiteit.

1547439099244_G0D210S57.1-0

Uiteraard deden we vanmorgen weer de polderwandeling. Het was gewoon weg druk in de Delftse Hout. Niet alleen met recreanten, ook de vogels lieten van zich horen.

IMG_20190324_092158 (1)

Vanmiddag bezochten we de boekwinkel. Onze aanschaf ligt op tafel. De wijnboer kocht de Bourgondiërs, ik zelf ging voor Peter Buwalda en het essay. Het boekenweekgeschenk kregen we in tweevoud mee. Wat een rijk weekend!

P1240593-001

 

Boekenweek -maand en -jaar

P1210839

Het rechter raam in deze boerderij moet haast wel van de opkamer zijn. Van zo’n kleine en knusse kamer slaat mijn fantasie op hol. Want hoe zou ik zelf zo’n opkamer gebruiken? Als boekenkamer, zeker weten. Om het raam heen boekenplanken met een brede vensterbank waarop kussens zodat je al lezend ook af en toe naar buiten kunt kijken om een mooie zin beter in te laten werken. Verder nog twee makkelijke stoelen en goede leeslampen. En een verbod op laptops, telefoon en tablet. Voor mijn eigen bestwil. Die drie eigentijdse dingen zijn onmisbaar maar houden me ook een beetje van het lezen af. Ach. Ik heb helemaal geen opkamer nodig. Ik neem me gewoon weer eens voor wat meer te gaan lezen.

Vooruitzicht

P1200448

Eindelijk  gelegenheid gehad om samen heerlijk in de boekwinkel te struinen. Traditiegetrouw leveren we tijdens de boekenweek onze boekenbonnen in en gaan ons te buiten. We kregen ongevraagd twéé boekenweekgeschenken toe, zodat we zondag samen voor niets per spoor kunnen reizen. Al vrees ik dat daar niet van zal komen. En dan nu…lezen maar. Zou je denken. Maar met vijf leuke afspraken dit weekend zal ook daar niet veel van komen. Geeft niks. Ze reizen mee naar Italië binnenkort. Daar hebben we alle tijd. Denken we.

Verrukkulluk

DSC_0050

Schreef ik aan het begin van de boekenweek nog dat ik momenteel nauwelijks aan lezen toekom, heb ik in twee dagen tijd dit boek verslonden. Toegegeven, het leest makkelijk weg want in dagboekvorm geschreven. Maar zo raak, onthutsend en met zelfspot overgoten, dat het me boeide van begin tot eind. Even googelen wie nou die schrijver is, vast een pseudoniem. De uitgever doet geheimzinnig. Namen van Arnon Grunberg en Sylvia Witteman worden genoemd door andere lezers. Ik hou het op Remco Campert. In elk geval is dit boek een aanradertje.

Boekenweek

DSC_0002-001
Morgen begint de boekenweek. Voor de tachtigste keer wordt met een nationale actie het boek en het lezen gepropageerd. Ik vraag me altijd af of mensen die nooit lezen op zo’n manier overgehaald kunnen worden. Voorlezen, stimulans op school en thuis dat zal zéker helpen om lezers te kweken. Ik heb mijn eigen kleine project eindelijk gerealiseerd. Voor buren startte ik een minibieb in ons gebouw. Het kringloopkastje dat ik hiervoor op wilde knappen, blijkt niet te voldoen. De boeken staan nu voor een proefperiode in een krat. Ik ben benieuwd of het aanslaat. Zelf heb ik in deze periode weinig rust tot lezen en ben hevig aan ‘de brei’. Lezen komt wel weer in Italië. Hoewel? Daar wacht de tuin.