Winkelen in je eigen kast

P1230989

Het punt dat ik gisteren met mijn blog wilde maken, is dat ik niet opruim om plaats te maken voor nieuwe spullen. Nee zeg, wat een overvloed kom ik tegen in onze kasten. En ik weet zeker dat veel mensen hetzelfde ervaren. Dus jengel ik nog een dag door over hergebruik. De kleren die wij kopen zijn redelijk tijdloos en van goede kwaliteit. Als iets versleten is, gaat het weg. Maar de rest? Die gooide ik op bed en zocht het uit.

P1230996

Een vestachtig jasje gaat naar de stomerij, bij een ander zette ik de knopen wat steviger aan. Bodywarmer en vliesjack uit de tijd dat ik nog tenniste, gaan als werkkleren mee naar Caldese. De rest hing ik als in een winkelrek netjes terug. Alleen het platgoed zoals truien en rokjes, moet nog. Maar dat doe ik wel zonder jullie hulp. Ik ben al blij als ik navolging krijg.

P1240002

Advertenties

Strakke plannen

P1230756

P1230757

Jantje lacht, Jantje huilt-weer, noem ik dit soort dagen altijd. Het uitzicht wisselt per half uur. Niet dat ik de hele tijd op de bank zit om naar het uitzicht te kijken, verre van dat.  Daar hebben we een beeldige dame voor, die alles vanuit haar hoge positie in de gaten houdt. Vanmorgen waren we bij mijn ouders en vanavond zijn we bij de uit Caldese terugkerende kinderen in Zwijndrecht. De wijnboer haalt hen vanmiddag van het vliegveld en ik rommel in huis. Daar is het nou precies het juiste weer voor. Vervolgens rij ik naar Zwijndrecht om de wijnboer weer op te halen. Logistiek kloppend verhaal.

Voor snotneuzen en vreugdetranen

DSC_0006-001

Het idee is niet van mezelf, ik kwam het ergens op het wereld wijde web tegen. Zelf had ik nog een paar dameszakdoekjes maar de meeste kreeg ik van blogvriendin Marthy, die kasten opruimde. Mijn naaimachine snorde er lustig op los en even later de haakpen ook.  Dat is in het kort de ‘making off’ van een feestelijke slinger van hergebruikt materiaal.

DSC_0001-001

DSC_0004-001

Onze dochter is hoogzomer jarig en ook dit jaar viert ze het in Caldese. Dus als jullie haar en de slinger binnenkort samen op de foto zien, dan is de ontstaansgeschiedenis van die slinger alvast bekend. Sssst. Niets aan Fleur vertellen. Verrassing.

Terug op de berg

DSC_0026

Van zo’n kopfoto wordt een mens toch blij? De hertshooi staat in volle bloei. Dus paste ik snel na onze thuiskomst in Caldese mijn blogkop aan. Tuinhulp S. kwam aan met twee kilo kersen. In de Volkskrant vandaag staat een recept voor een kersenclafoutis. Dus. Nu we een overvloed aan kersen hebben, wordt de aanschaf van een ontpitter misschien wel handig voor het verwerken van dit soort hoeveelheden. DSC_0042

Vlinder in de lavendel en uit oud zaad opgekweekt afrikaantje.

DSC_0038

In een, ook alweer oud, potje gaat het de vensterbank vrijhouden van mieren. Hoop ik.   Van ons bovenhuis keerden we terug naar ons hoge huis. Dit soort plaatjes laten wellicht zien hóe blij we daar van worden.

Kerstwens

dsc_0054

Deze foto, die ik van de zomer in Caldese al maakte, siert onze kerstkaart dit jaar. Voor de mensen die ik niet persoonlijk ken maar met wie ik via dit wereldwijde web contact onderhoud, bij deze mijn wens speciaal voor jullie. Hoe je het ook viert en waar ter wereld je ook bent, hoop ik voor jou en de jouwen dat het zinvolle en mooie dagen mogen zijn. Met elkaar een vredelievende en warme sfeer scheppen, daar gaat het om, wat mij betreft.

Fijne kerstdagen

 

Opfleuren

dsc_0023

Alleen al voor de cosmea zou je terugreizen naar Caldese. Ze staan op de rand van de moestuin de kale boel een beetje op te fleuren. Het huis staat er in al zijn onverschrokkenheid prima bij en ook verder is er niets te merken van de recente aardbeving. Behalve dan het feit dat er bij de supermarkt gecollecteerd wordt voor Amatrice. Goed, wat doen we hier? We gaan olijven plukken en wijn hevelen. En nog een beetje verder met opruimen binnen en buiten. We gaan nog een weekje op z’n Italiaans leven. Inclusief bloeiende cosmea.

Emmers

 

Het was gisteren zo’n mooie dag dat we besloten om  vóór het eten samen met kinderen en kleinkinderen nog even in de tuin te gaan zitten. Dat gaat net even anders dan in Caldese, waar we vanuit het huis zo de tuin in stappen. In Delft nemen we de happen en drank in een tas mee en gaan met de lift naar beneden om in de gemeenschappelijke tuin te kunnen zitten. Het is inmiddels een etmaal later en het regent. Geheel volgens de verwachting. Wat zijn we blij dat we er op het juiste moment van geprofiteerd hebben. Na de polderwandeling vanmorgen, die we ook nog droog liepen, vult de zondag zich verder met binnenklusjes, krant, boek en emmers vol tevredenheid.