Gekwetter

Met een beetje moeite scheurden we ons gisteren weer los van het Italiaanse leven en vanaf vandaag is dit ons uitzicht weer. Er vallen altijd direct een paar dingen op na de landenwissel. Ten eerste: wat is het hier nog lang licht en ten tweede de hoeveelheid straatgeluiden. Maar beide zaken zijn in een paar minuten weer normaal. We houden van lange avonden, het geluid van kabbelend water en horen gelukkig ook hier veel vogelgekwetter.

We storten ons vol overgave en met veel plezier in het familieleven, gaan vrienden zien en hebben nuttige dingen op de agenda staan. En nou maar hopen dat de kersen en abrikozen in Caldese nog even op ons wachten.

Zingend feesten

Aan het eind van een dag hard werken, hadden we gistermiddag zin om nog even de stad in te gaan. Eens kijken of er nog wat te beleven viel op de Italiaanse Bevrijdingsdag. Het was gezellig druk en de terassen zaten vol. Zó vol dat wij ons behielpen met een ijsje.

Ergens uit één van de smalle straten hoorden we gezang komen. Dus daar op af. Het was er een vrolijke bedoening. Lege tafels, lege wijnkaraffen. Gezien de vaandels die er hingen, moet dit wel één van voorstadia zijn van het feest van Ubaldo op 15 mei. Ik kom daar beslist tegen die tijd op terug.

Er waren ook nogal wat jeugdige voetbalteams die zingend door de straten trokken. Kortom een vrolijke bende daar in Gubbio. Datzelfde geldt voor ons in Caldese, waar vandaag gasten zijn gearriveerd. Ook daar kom ik op terug. Morgen al.

Bloeddruk verlagend

In het TV programma Binnenste Buiten was gisteren een natuurfilosoof en die zei onder meer ‘Iedereen voelt zich prettig in de natuur, wij zijn zelf natuur. Je bloeddruk daalt ogenblikkelijk als je in een natuurlijke omgeving bent’. Ik kan me daar helemaal in vinden. Het zal een van de redenen zijn dat wij het wonen hier in Caldese zo geweldig vinden. Werk wil nog wel een stress opleveren. Zeker als er tijdsdruk is. Maar werken in de tuin, al is het maar onkruid weghalen, is weldadig. En jullie zouden het hoofd van de wijnboer eens moeten zien als ie na een ochtend noeste arbeid uit de wijngaard terugkeert. Gelukzalig.

Het nakijken

Vanuit onze hoge woonkamer is zoveel fraais te zien. Het bloesemt ons allemaal tegemoet. De groene grasstrook, het kille water, de roeiers; ik kijk er met genoegen naar.

Nog zo’n tere schoonheid waar ik graag op neerkijk. Maar langzaam aan verdwijnt de bloesem en worden de bomen groen. De Vermeerstraat, waar wij recht in kijken, wordt weer aan het zicht onttrokken door het uitbottend blad.

Het is echt de hoogste tijd dat wij Delft gaan verlaten en weer in de aarde gaan wroeten in plaats van er op neer kijken. Tijd om te zien hoe de natuur in Caldese er bij staat. We nemen afscheid van de grachten, de toeristen, de winkelstraten en het draaiorgel. Het meisje van Vermeer draait zich nog eenmaal naar me om. We zijn onderweg naar ons Italiaanse leven.

Warm

DSC_0009

Schagerbrug, een klein dorp in de kop van Noord Holland. In het fraaie protestante kerkje aldaar waren we gistermiddag aanwezig bij een optreden van Zinco. Een gemengd kwartet bracht een sfeervolle selectie uit haar repertoire. Absoluut hoogtepunt vond ik het duet uit de parelvissers, gezongen door de beide heren, Ton en Rick. Ooit leerden Ton en ik elkaar kennen als blogvrienden, daarna was hij een week hulpman in Caldese en sindsdien zien we elkaar bijna elk jaar wel in levende lijve.

DSC_0018

DSC_0021

We hebben genoten van het concert dat met een grappige hoofdtooi in kerstsfeer eindigde. Na afloop praatten we bij hen thuis weer voor een jaar bij en hebben er heerlijk gegeten. Het ontstaan van nieuwe vriendschappen is enorm verrijkend en wij kijken met een heel warm gevoel op deze middag terug.

Herfstig erf

DSC_0001

Normaal gesproken parkeren we de auto wat verder weg op het terrein. Maar toen we gistermiddag met handkoffers en boodschappen terugkeerden in Caldese, zetten we -geheel volgens Italiaans gebruik- de auto vlak voor het huis. Zelfs met auto geeft dit toch een aardig beeld van de herfst op ons erf.

DSC_0005

We zijn hier voor de laatste afrondende klussen dit jaar. De wijnboer ging meteen aan de slag aangezien de rode wijn geheveld moet worden. Zelf doe ik uitgebreide opruimrondes in huis en organiseer ik een verzamelpunt van wat er allemaal weer mee gaat naar onze Delftse vestiging. Maar niet zonder te genieten van de mooie herfsttinten in onze boomgaard.

DSC_0007

Winkelen in je eigen kast

P1230989

Het punt dat ik gisteren met mijn blog wilde maken, is dat ik niet opruim om plaats te maken voor nieuwe spullen. Nee zeg, wat een overvloed kom ik tegen in onze kasten. En ik weet zeker dat veel mensen hetzelfde ervaren. Dus jengel ik nog een dag door over hergebruik. De kleren die wij kopen zijn redelijk tijdloos en van goede kwaliteit. Als iets versleten is, gaat het weg. Maar de rest? Die gooide ik op bed en zocht het uit.

P1230996

Een vestachtig jasje gaat naar de stomerij, bij een ander zette ik de knopen wat steviger aan. Bodywarmer en vliesjack uit de tijd dat ik nog tenniste, gaan als werkkleren mee naar Caldese. De rest hing ik als in een winkelrek netjes terug. Alleen het platgoed zoals truien en rokjes, moet nog. Maar dat doe ik wel zonder jullie hulp. Ik ben al blij als ik navolging krijg.

P1240002