Op zoek naar de Vlier

Deze foto maakte ik een paar weken geleden onder het motto: als we nog eens tijd overhouden, pakken we die vlierboom aan. Nou ja, vlier, vlier. Bramen en klimop onttrekken de vlierboom aan het zicht. ‘Heb je nog niet een leuke klus voor ons? roepen zus en zwager. Dat zijn mensen die je zo ongeveer vast moet binden aan hun stoel, willen ze blijven zitten. Ze laten graag de handen wapperen en er is hier altijd wel wat te doen.

Zwager maakte een aanvalsplan en trok ten strijde. De berg dood hout, takken, klimop en andere zooi is enorm. Mijn zus sloeg aan het hakselen en de houtopslag kan ook weer worden aangevuld. Een deel van de rozentuin kreeg het haksel al bodembedekker en zo heeft restmateriaal ook weer zijn nut. Wat een leuk bezoek. En niet alleen vanwege de werklust, het is gewoon heel gezellig met elkaar.

u

Wijn verwerken

Nadat we vrijdag de wijn hadden opgehaald bij de coöperatie moest er thuis geproefd en vergeleken worden. In oktober vorig jaar was namelijk de andere helft van de witte wijnoogst door mijn wijnboer zelf geperst en behandeld. Die hoeveelheid had al die tijd in een groot vat staan wachten op onze terugkeer. Wij vonden de zelfgemaakte wijn lekkerder, voller van smaak en met meer nuances dan de door de coöperatie gemaakte wijn. Maar het kan zijn dat we bevooroordeeld zijn. Die wijn, die uit de wijngaard van onze vrienden komt, werd gebotteld, gekurkt en van etiketten voorzien. Nieuw dit jaar zijn de capsules, die om de flessenhals heen gesmolten worden.

De rode wijn die we ophaalden bij de coöperatie is volgens de wijnboer voor verbetering vatbaar. Daaraan zijn nu wat houtsnippers toegevoegd en dat zou de komende weken de smaak en de intensiteit wat kunnen ophalen. Wordt vervolgd.

Twee kanten

DSC_0013

We delen het kluswerk op in projecten. De projecten sauna-in-elkaar-zetten  en trap-naar-wijngaard-schonen zijn al succesvol afgerond. Aan de ene kant van het terrein ziet het er netjes uit en bloeit en geurt de blauwe regen. Aan de andere kant wordt gesleurd met oude bremstruiken. Daar knettert het vuur en geurt het naar verbrand hout en eerlijk mannenzweet. Deze werkweek is nu al een succes en we zijn nog maar net begonnen.

DSC_0003

 

Evenwicht

DSC_0046In Nederland is het vandaag de dag van de duurzaamheid. Dat geeft mij bloginspiratie. Onze zonnepanelen en houtvoorraad leveren ons energie en warmte. Het houthok is opgebouwd uit oude kratten waarin destijds de terrastegels zijn aangevoerd. Goed bezig dus, qua duurzaamheid. Twee huizen, twee auto’s en een paar keer per jaar heen en weer vliegen vormen het tegendeel van duurzaam bezig zijn, ik ben me dat zeer bewust. Echter; we proberen ons terrein van drie hectare op een milieuvriendelijke manier in stand te houden en waar mogelijk te verbeteren. Bij langere afstanden in Nederland en Italië nemen we als het even kan de trein, plastic tasjes worden geweigerd of hergebruikt en bezoek aan kringloopwinkels is favoriet. Binnenkort ga ik, in navolging van Moesker, stoffen tasjes maken. Hoe het met de balans van onze duurzaamheid staat is maar de vraag. Het bewustzijn is er.