Olie

Wat ik óók nog niet geschreven had, is dat de wijnboer momenteel in Italië in de wijn staat te roeren. Hij doet meer hoor. Hevelen, meten en er tegen praten. Bovendien heeft hij gisteren olijven geplukt. Hadden we vorig jaar 45 kilo, dit jaar maar 15. Een enorme hagelbui heeft vorig weekend veel olijven vernietigd. Ja, het boerenleven kent zo zijn tegenslagen. Maar ik zie foto’s voorbij komen van hem en onze vrienden die juichend de geperste olie opvangen. Die in de zon zitten en bij wie wild zwijn staat te stoven voor een gezamenlijke pranzo morgen. Medelijden is dus niet op z’n plaats. In de tussentijd maak ik me nuttig met het allerhande klusjes, gezellige bezoeken en amuseer me prima. Ik kijk uit naar de terugkeer van de wijnboer en de komst van het vloeibare goud.

Waterweg

DSC_0035DSC_0039DSC_0041

We ruilen het waterrijke land weer in voor een heuvellandschap. Geen tuffende binnenvaartschepen meer voor onze neus, maar groene weiden. De familie Nijlgans heeft belangstelling genoeg, die kan wel zonder ons. We gaan eens kijken of de wilde zwijnen ons grasveld ongemoeid hebben gelaten. Kortom; we verhuizen weer naar Italië. De moestuin en de wijngaard liggen te wachten. Vanaf morgen gooien we de luiken van het Italiaanse huis weer open en hoop ik er weer rechtstreeks verslag van te kunnen doen. A domani.

Liefjes

DSC_0023

Weg. Allemaal onder de grasmaaier terecht gekomen. Eén groot madelievenfeest was het hier. Dus lag ik op mijn buik in het gras een foto te maken om ze een klein voortbestaan te gunnen. Op de een of andere manier vind ik madeliefjes ouderwets. Zou het komen omdat ik er als kind bloemenkransjes van vlocht? Enfin, het gras is voor een eerste maal gemaaid, de zakken aarde en graszaad liggen klaar om de schade van de wroetende zwijnen te herstellen en we werken gestaag en heel tevreden onze klussenlijst af. Misschien laat ik jullie morgen wel een ander bloemenveldje zien. Waar we ook nog wat mee moeten.

Kop op

P1200396

Gisteren was het en ook vandaag is het droog. Zelfs nu en dan zonnig. Precies wat we nodig hebben om buiten verder te gaan met snoeien en ruimen. Had ik al verteld dat ook dit jaar  een zwijnenfamilie gezellig heeft staan wroeten in de tuin? Dat er van mijn mooie artisjokken nog maar één over is? Er zijn al minstens twintig kruiwagens met blad gevuld en gelost en daarmee zijn we pas op de helft. Maar…ik zag al één dapper viooltje, ik bevrijdde blauwe druifjes van onder het het eikenblad en de rozemarijn en de maagdenpalm bloeien. Anemonen steken hun kop op en wij doen hen na. De zon schijnt.

Van alle markten thuis

P1180964
Als je met drie mannen naar de markt gaat, is er aan dit soort situaties nauwelijks te ontkomen. Gelukkig stonden ze ook welwillend stil bij een kraam van mijn interesse, die met oud linnengoed. De omwoelde plekken in het grasveld, waar de wilde zwijnen de afgelopen winter een klein feestje hebben gevierd, zijn vanmiddag met verse aarde geëgaliseerd. Nu nog wat graszaad strooien en nat sproeien en dan is ook die klus weer geklaard. De hulpmannen, die nog één dag werk voor de boeg hebben, zijn zeer gedreven om de klussen af te ronden. Dat lijkt heel goed te gaan lukken. Het resultaat zal ik binnenkort zeker laten zien. Nu doen de heren nog even een eindspurt. Halleluja, wat een topmannen.

Zwijnen

P1180937
Bij een inspectierondje door de tuin hebben we twee grote plekken ontdekt die volledig omwoeld zijn. We vermoeden door wilde zwijnen. Maar kijk, viooltjes. Vorig jaar zelf opgekweekt uit zaad van uitgebloeide exemplaren. Ze hebben zich opnieuw in een potje verzameld. Ik moest even wat gevallen blad van ze afplukken waarna ze fier hun kopjes in de wind gooiden. Ze mogen meteen in de buitenvensterbank van de keuken staan dan kunnen we er zelfs binnen van genieten. Voor ons valt er buiten van alles te doen al is het lastig blad ruimen met de harde wind. Wij trekken spijkerbroek en fleecejack aan. Want zoals die viooltjes met hun blote beentjes buiten staan, dat is voor ons nog een beetje te koud. Maar we zijn allang blij dat we buiten kunnen spelen.