Mistig en verlaten

Er moest een nieuw horlogebandje komen voor de wijnboer. Gelukkig was de juwelier geopend voor dit soort kleine werkzaamheden en reparaties. Dus begaven we ons voor het dagelijkse wandelingetje het centrum in. Terwijl de wijnboer ook nog een paar andere essentiële winkels indook, kiekte ik mistig Delft. De Maria van Jessekerk met zijn karakteristieke twee torens en de Brabantse Turfmarkt vormen een wat verstild decor met die kale bomen.

De Markt was vrijwel uitgestorven. Tot 2003 mochten hier auto’s parkeren. Het is bijna niet meer voor te stellen. Ik vond een archieffoto uit 1950 waarop dat te zien is. Als de terrassen ooit weer open gaan, en dat gaan ze heus wel, dan keert de levendigheid hier terug. Ik zie het maar als een bijzondere kans om het centrum zo leeg en verlaten te zien. Maar net als iedereen verlang ik, vooral voor de winkeliers en horeca, naar een open samenleving.

Naar de brievenbus

Er zijn nog maar twee brievenbussen op enigszins redelijke afstand van ons huis. En de wijnboer heeft vrijwel iedere dag wat te posten. Dat past dan mooi in ons dagelijkse ommetje, al is het wel vaak aan het eind van de middag. Gisteren kwam dat goed uit, want meer dan de halve dag viel er regen en vanaf een uur of drie was het droog. De feestverlichting hangt nog in de bomen en dat zal nog wel even zo blijven. Toch is er weinig feestelijks te beleven, verschillende winkeliers hebben hun puien dichtgetimmerd. De kleine aardenwerkfabriek De Candelaer heeft een blauwe fiets opgetuigd tegen de grachtengevel gezet in de hoop dat ooit de toeristen hun weg weer weten te vinden naar Delft.

De vooruitgang

IMG_20190313_115155

Omdat mijn ouders tegenover winkelcentrum Leidsenhage wonen, kom ik er nog al eens om boodschappen voor ze te doen. Sinds een aantal jaar wordt er gewerkt aan een totale renovatie van het uit 1974 stammende winkelcentrum. In 1998 werden er overkappingen aangebracht. En nu is het al vier jaar kommer en kwel. Dat is lang hoor voor de winkeliers en publiek. Het wordt groot, mooi, vernieuwend en ik weet niet wat nog meer. In 2020 moet het dan echt gereed zijn. Maar vandaag, met dit huiverweer, bekroop me toch een grote treurigheid.

IMG_20190313_115243

Al was ik nog wel in staat om aan de rand van het gebied een plek vast te leggen waar de voorbereidingen op de komende lente gestalte krijgen. Dat biedt hoop.

IMG_20190313_115335