De natuur heeft altijd gelijk

Vorige week hadden we een heerlijke middag met twee bevriende Nederlandse stellen met wie we zowel in NL als in Italië bij elkaar komen. Het was een middag met gemengde gevoelens omdat een derde koppel helaas niet aanwezig kon zijn en de remigratie van een ander stel werd aangekondigd. Maar daar gaat dit blog helemaal niet over. Dit was maar een aanloopje. Ik had die middag een dikke hand want was door een wesp gestoken en daar kan ik nogal allergisch op reageren. Leg er een gekneusd koolblad op, raadde J. me aan. Eerder dit jaar had ik van haar bovenstaand boek gekregen. Dat had ik hier en daar wat doorgebladerd maar nu dook ik in het hoofdstuk Kool en wat een interessants las ik daar. Langzaam keerde een deel van mijn kennis op dit gebied terug want dat kraamvrouwen bij een borstontsteking zich met koolbladeren kunnen verbinden, wist ik nog. Als er in ons gezin iemand beginnende keelpijn heeft, roepen we altijd ‘gorgelen met zout water’ en bij een hevige verkoudheid een doorgesneden ui naast het bed leggen is ook een beproefd middel. Kortom ik ben wel van de huismiddeltjes op basis van puur natuur. Het verbaasde me dan ook niet dat de vurigheid al snel uit mijn hand trok en ik weer binnen 24 uur mijn slanke hand terug had.

Gezelschap

DSC_0044

’s Avonds als het kil wordt in huis, wil ik mijn stoel nogal eens vlak naast een cv-radiator zetten. En daar krijg ik gezelschap van een nogal duffe wesp. Vliegen kan hij niet meer. Een beetje suffig rondhangen, dat is het wel zo’n beetje. Even zat ie zelfs op mijn knie. Nou moe, daar beginnen we niet aan hoor.  Bereidwillig liet ie zich transporteren naar de hangoortafel waar ik hem op mijn gemak kon fotograferen. Wij gaan vandaag gasten van het vliegveld halen waarvan ik zeker weet dat zij de komende tijd niet suffig rond zullen hangen.  Maar misschien willen ze wel voor me op de foto.