Tussen de buien door

P1200696-001

Gisteravond zaten we spontaan bij een zus aan de maaltijd in Voorburg. Vanmiddag at ik een een broodje bij een oud-collega in Zoetermeer. Daar was ik overrompeld door hun mooie stadstuin aan het water. Achter de groenstrook aan de overkant van de sloot, is de Randstadrail. Daar zie je dus niets van en horen doe je het ook nauwelijks. Morgenmiddag gaan we aan de thee bij een nicht in Nieuwerkerk aan de IJssel en donderdag komt een vriendin hier in Delft op de koffie. Tussendoor maak ik, onder het motto van elke dag een kastje, de keuken schoon. Zo kom ik een regenachtig weekje wel heel aangenaam en nuttig door.

Routine en traditie

P1200095-001We hechten aan routinezaken. Zo is de vaste zondagochtendwandeling altijd een genoegen. Helemaal als twee oud-medewandelaars ineens opduiken. We hechten ook aan tradities. Al ontelbare keren liepen we op 24 december door het met kaarslicht versierde centrum van Voorburg. Toch lijkt daar voor ons een beetje de klad in te komen. We komen geen bekenden meer tegen, wat altijd een deel van de pret was. Bovendien doen lang niet alle winkels en woonhuizen nog mee. Gisteravond woonden we voor het eerst een kerstconcert bij van de Westlandse Koor Vereniging Musica dat gehouden werd in de Bartholomeuskerk in Poeldijk. We waren onder de indruk van het gebodene en denken er hard over om de lichtjesavond in het vervolg te verruilen door het bezoeken van dit concert. Tradities wijzigen moet ook kunnen.
Wil je nog meer over tradities lezen, klik dan even door naar Cisca, die hier haar eigen button heeft.

Voorburgse Herenstraat

P1200062Wat heeft NL toch veel mooie monumentale panden en hoe vaak ben ik niet langs Huize Swaensteyn gelopen zonder me dit te realiseren. Toen we nog in Voorburg woonden, kwam ik elke week wel in de Herenstraat. Dan neem je de omgeving toch wat minder in je op. Nu kom ik er misschien nog één of twee keer per jaar. En dan kijk je toch weer anders, hè. Een jarige zwager nodigde de familie voor de lunch uit in een aangenaam en goed toegankelijk restaurantje. Na afloop kon ik mooi nog even dit bijna vierhonderd jaar oude huis op de foto vastleggen.

Haagse historie

P1190991We zouden iets cultureels gaan doen maar hadden geen echt uitgewerkte plannen. Dus gingen vriendin A. en ik om te beginnen met de bus van Voorburg naar de Haagse binnenstad. Bij het overstappen op het Centraal Station bekeken we meteen het vernieuwde winkelcentrum Babylon. Lunchen deden we bij de Bijenkorf en we snuffelden uiteraard even door dit fraaie warenhuis, waar ik gouden piet zag zweven. Zo van onderaf lijkt het meer een vleermuis. Maar kniesoor. Aansluitend het nieuwe stuk van de Passage doorgelopen en toen we het voormalige gebouw van de Bonneterie zagen, besloten we ook daar naar binnen te gaan. Eens kijken hoe winkelketen H&M zich voegt in dat mooie pand. En zo kon het dus gebeuren dat er van hoogstaand cultureel gedoe weinig kwam. Maar ik laat hier wel twee geslaagde voorbeelden zien van een atrium in een winkelpand uit het begin van de vorige eeuw. Dat geeft aan ons winkelen toch nog aardig wat cachet. P1190992

Woonstraat

P1190932Met een viertal olijvenbomen op stam en een druivenrank tegen de gevel biedt dit raam een schitterend uitzicht. Siergrassen en hagen in de voortuin onttrekken geparkeerde auto’s in deze Voorburgse straat aan het zicht. Dus lijkt het net of mijn zus en zwager in een landelijk gebied wonen en ik ben altijd weer verrukt over dit uitzicht. Intussen is Cisca in Servië druk aan het schrijven geslagen. Vandaag staan er weer ‘verse’ stukjes in haar rubriek op mijn blog. Elk nieuw bericht komt bovenaan te staan. Als je onze mailwisseling dus in de juiste volgorde wil lezen, moet je eerst even naar beneden scrollen.

Trots op Hop

DSC_0099We besteedden wat extra tijd aan de moestuin want ook aan ons vakantie vieren kwam een eind. Gelukkig schoten we samen hard op en als eenmaal verdroogd en dood blad is weggeknipt, ziet het er al een stuk beter uit. En kijk eens naar die prachtige hop. Vorig jaar schreef ik er al over. Aan het eind van ons seizoen gaat er een stek mee terug naar Voorburg, waar de ‘moeder’ van ons hoppekindje het niet gered heeft. Na een jaartje in de Caldeser klei zijn nu de eerste bloemetjes zichtbaar, die als een slinger het toegangspoortje tot de moestuin versieren.

Bloemen

P1180574
Samen met een dierbare vriendin bezocht ik vandaag in Voorburg een van de grootste kringloopwinkels uit de regio. Ik slaagde er eindelijk voor twee vergieten die als plukmand zullen fungeren in de moestuin van Caldese. Er is nu nog maar één voorwerp dat op mijn kringloop-wensenlijstje staat. Zodra ik het gevonden en aangekocht heb, verschijnt het op mijn blog. Maar eerst laat ik hier die leuke vriendin in haar bloemige jas zien terwijl ze in een bloemenwinkel staat. Ons gezamenlijk dagje was, zoals gebruikelijk met ons twee, weer heel vrolijk en fleurig.

Achter de gordijnen

P1180453
Voor het kerstdiner morgenavond en de lunch op tweede kerstdag hoef ik slechts een paar gerechtjes te maken. Dus heerst hier totale rust en kalmte. Ik spit de stapel kranten door op zoek naar nog te lezen artikelen en lees ze. De regen stopt en ik bedenk me ineens dat mijn haar wel een knipbeurtje kan hebben. De kapper heeft er zomaar tijd voor. Ik kom een buurvrouw tegen die een zware periode achter de rug heeft en in het buitenland verbleef. We begroeten elkaar allerhartelijkst en praten even bij. En nu het dan toch droog is, kunnen we ook nog wel even naar de lichtjesavond in Voorburg. Kerstmuziek luisteren in de met kaarsen verlichte kerk, nog even een nostalgisch wandelingetje door onze voormalige woonplaats en dan thuis in Delft aan de zuurkool met worst. De opmaat naar kerst verloopt perfect.

Molen de Vlieger

P1180294P1180295-001Omdat ik na een bezoek aan mijn ouders in Leidschendam nog even een boek ging uitlenen aan een vriendin, besloot ik te stoppen voor een foto op mijn favoriete Voorburgse plekje. In het dichtbebouwde stedelijke gebied is hier een landelijke illusie gecreëerd. Vanaf een afstand is lastig te zien dat er flats staan en de sprinter op korte afstand voorbij raast. Maar als je op de kleine foto klikt, zie je de stad op de achtergrond. Ik heb geen verstand van ruimtelijke ordening, maar ik beschouw dit nog steeds als een goed gelukt project. Molen de Vlieger werd namelijk in zijn geheel verplaatst omdat ie in de loop der tijd door bebouwing aan het zicht was onttrokken.

Valkenboskade

Aan het eind van de jaren zeventig in de vorige eeuw (ja, ja, oma vertelt) waren we op zoek naar een benedenhuis. Op de Haagse Valkenboskade was een zeskamer benedenhuis te koop dat in onze ogen zo riant was, dat we ter plaatse een bod deden. Op de stoep stonden nog meer gegadigden hetzelfde te doen. Dat waren nog eens tijden voor makelaars. Het huis ging aan onze neus voorbij en uiteindelijk vonden we een heerlijke vijfkamerwoning in Voorburg. We wonen inmiddels in ons zesde huis en het zevende staat in Italië. In mijn jeugd woonde ik nog eens op drie verschillende adressen, dat brengt de stand op tien. Het levert een gemiddelde op van zes jaar op een adres. Eens kijken of we dat getal wat omhoog kunnen brengen.