Eten en opgegeten worden

Toen ik gisterochtend tamelijk gelukzalig door Delfgauw liep, kwam ik deze knoesten tegen. Ooit vormden ze de zijkant van een hek, inmiddels zijn ze teruggegeven aan de natuur. En hoe!

Zwammen zijn aan binnen-en buitenkant bezig en hebben er een smakelijke kluif aan waarmee ze nog jaren vooruit kunnen. Mossen versieren deels de bovenkant en vormen misschien wel een zachte bekleding voor wie hier wil verblijven.

Want ik heb zomaar het idee dat een reiger of andere grote vogel deze paal gebruikt als eetplaats. Lekker een krabbetje verschalken en de onverteerbare resten laat liggen. Misschien kan een zwam er nog wat mee?

Herstel

DSC_0021-002

Het is ook niet snel goed. Of het groeit op plekken waar je het niet hebben wil, of het is op sterven na dood. Hier een olijfboom. Op de zuidhelling hebben we er zes geplant. Twee doen het prima, twee lijken dood en twee staan te zieltogen. Maar dan. Ineens ontwaar je weer uitlopers. Zien jullie het ook, dat groene toefje?

DSC_0004-002

Nog zo’n sneu tiep, de kersenboom. We hadden de moed al bijna opgegeven. En plots…Met zilverfolie waarschuwen we nu langsvliegende vogels: AFBLIJVEN. Tenslotte de jasmijn. Twee stuks kapot gevroren. Toch nog maar even aanzien… Yeah. Een wonder.

DSC_0006-002

En voor het mooi, een lieverd die het altijd doet. De hersthooi.

DSC_0019

 

Wat gaan we eens doen?

DSC_0013-001

Na een dag reizen en een dag hard werken breekt de zondag aan. Wat gaan we vandaag eens doen? Net als overal elders zijn er festivals met als thema muziek, historie of eten. Gistermiddag om vijf uur lagen we eindelijk op onze zonnebedjes met uitzicht op de wijngaard en we maakten plannen voor vandaag. Dat was snel geregeld. We doen de normale routine van het zondagse niets. We laten de ‘eventi‘ voor wat ze zijn en gaan naar Gubbio voor de pranzo. Ik begin aan een nieuw boek.  Vogels en krekels zorgen voor de muziek en de vuurvliegjes geven vanavond een lichtshow. Noem dat maar niets.

Hoort wie klopt daar…

P1210978

Na een paar dagen hadden we pas door waar toch dat tikkende geluid vandaan kwam. Een stelletje illegale huurders had zich ontfermd over ons portaaltje bij de officiële voordeur, die we zelden gebruiken.  Het viel niet mee een foto te maken van de fladderaar genaamd gekraagde roodstaart. Even waren we bezorgd dat er genesteld werd tussen de houten delen van de architraaf maar die opening leek ons te klein, al verkijk je je daar bij vogels vaak op. En net nu mens en dier vanachter glas kennis gemaakt hadden met elkaar, zijn de vogels gevlogen. Op zoek naar een beter nestplekje mag ik hopen. Kan ik de stoep schrobben vanwege klodders poep.