Rondje over het erf

Telkens als de wijnboer zich na een uurtje werken weer vertoont, zitten in zijn haar mini bloemetjes uit de vlierboom. Hij moet een beetje onder die boom doorduiken om in de wijngaard te komen. Het staat hem erg charmant. Vanaf mijn vaste rustplaats, want ik pauzeer heus vaak heb ik zicht op de phlomis die in volle bloei staat.

De hotlips salie in de kruidentuin die we vorig jaar plantten, gaat fantastisch en maakt haar naam wel waar. En van een vorig jaar verstrooid mengsel hebben we nu pas plezier met deze mooie blauwe bloemen. Volgens mij is dit het Juffertje in ’t groen. Zo is er van alles om ons over te verheugen en de rommelhoekjes op het erf laat ik wijselijk (nog) niet zien.

Lekker stel

Toen wij onze houten luiken een paar jaar geleden vervingen, kwam er een partij hang- en sluitwerk vrij. Ik vond het zonde om er niets mee te doen, zag er plantensteunen in of iets artistieks. Nou is de vader van onze schoonzoon een handigerd. Hij kan bijvoorbeeld lassen. Jullie snappen het al, hij was zo lief op mijn aanwijzing een tweetal stilistische figuurtjes te maken die nu een sneu vlierboompje midden op ons grasveld gezelschap houden. Of dat hun definitieve plaats is, weet ik nog niet. Tot ik heb besloten of ik ze nog een lik verf zal geven, mogen ze hier blijven staan. Maar voorlopig kijk ik er vanuit mijn luierhoekje op neer en dat bevalt me wel. Anatomisch kregen ze wat kenmerken mee die het begrip hang-en sluitwerk toch een geheel nieuwe dimensie geven.

Was het maar altijd mei

Het wisselvallige weer heeft voor een achterstand in ons tuinwerk gezorgd. De verwachting vanaf morgen is ook al niet denderend. Maar al die regen heeft wel wat gedaan natuurlijk. Daar plukken we nu de vruchten van. Nog niet letterlijk maar kijk de vijg.

Nog even en er liggen weer verse aardbeien in mijn yoghurt.

Of frambozen. Nog fijner. Maak ik van de aardbeien wel jam.

Vlierbloesem. Thee, sap? Een beetje door de tuin kruipen doet een mens goed. En wat de titel van dit blog betreft, dat is natuurlijk onzin. In juni roep ik precies hetzelfde maar dan met juni in de hoofdrol. Deze twee maanden zijn mijn absolute favorieten.

Zuur en zoet

DSC_0082

Zelden hadden we zo’n droge en warme zomer hier. Dat is op het erf goed te zien. Ik heb het al gehad over de sneue moestuin. Gelukkig was ik op tijd met het oogsten van een deel van de vlierbessen. Kijk nou toch eens wat er daarna gebeurde.

DSC_0090

En dan heb ik de kiwi nog niet laten zien. Niet schrikken hoor.

DSC_0093

Maar goed. We weten dat de natuur zich altijd weer herstelt. De druiven aan de pergola zien er zo uit. En met al die zonneschijn erbij worden ze vast nog zoeter. Nee, mij hoor je niet klagen.

DSC_0096