Mijn telefoon en ik

Sinds een jaar of tien heb ik een jaarlijkse ‘APK-keuring’ bij de praktijkondersteuner van de huisarts. Voorafgaand is een bloed en urine-onderzoek nodig waarvoor ik vanmorgen bijtijds en nuchter op pad ging naar de Vermeertoren waar de praktijk gehuisvest is. Op een bepaalde leeftijd (ahum) en na een vervelende voorgeschiedenis is het sowieso goed om ook zonder klachten wat vitale functies te laten nakijken. Voor mijn mobiele telefoon is hulp te laat, er moet een nieuwe komen. Dat vind ik altijd lastig want ik moet weer wennen aan zo’n ding. Het overzetten van de oude naar de nieuwe levert problemen op en vandaag buigt een techneut van de telefoonwinkel zich daar uitgebreid over. Bovendien: die dingen verslijten heel wat sneller dan een mens, zo blijkt maar weer.

Coldwater uit Leiden

P1190911Nou had ik het plan om van de Vermeertoren in Delft een foto te maken. Daarin is onze huisartsenpost gehuisvest en wij haalden er onze jaarlijkse griepprik. Maar de verkeerssituatie was dermate rommelig, dat het er niet van kwam. Aansluitend deden we nog wat boodschappen in een overdekt winkelcentrum. Ook al niet een uitgelezen plek voor een mooie prent. En toen we thuis waren rond half vijf, zette de schemering al in. Gelukkig had ik rond het middaguur wel geboeid naar de overkant gekeken waar de werkzaamheden aan de oever onverminderd doorgaan. Twee dingen vallen me vandaag op: ten eerste ben ik kennelijk nog niet helemaal gewend aan de wintertijd. Ten tweede: leuke naam heeft het schip dat zand kwam brengen.