Brak

dsc_0013

Een beetje rillerig, een vastzittende verkoudheid en een raspend hoestje. Ik besluit om niet naar de nieuwjaarsburenborrel te gaan en geef een beetje toe aan mijn gevoel van lamlendigheid. We hebben morgen iets leuks op het programma staan en hadden gisteren een goed gevulde en zeer gezellige dag en avond. Vandaag gebruik ik om het lijf de rust te geven zich te herstellen. Ik neem een dampbadje, hou de papieren zakdoeken in de buurt en kruip bijtijds onder de wol. Ik laat geen verwaarlozing toe en voer mijn renovatie eigenhandig uit.

Advertenties

Struisvogel

dsc_0035

Normaal gesproken ben ik een optimistisch mens. Maar vandaag? Wakker worden en dan horen dat die halve zool in Amerika …Wat een ellendige ontwikkeling. Zelf heb ik al tien dagen een forse verkoudheid die nog niet echt van wijken weet. En dan regent het ook nog onophoudelijk. Er zijn fijnere dagen te bedenken. Maar ook véél ergere. Ik ga op zoek naar persoonlijke lichtpuntjes: de boodschappen zijn in huis, inclusief gevulde speculaas. Straks maak ik een ovenschotel met paddenstoelen en pompoen. Ik doe een sfeervol  kaarsje aan en lees een boek. De boze buitenwereld negeren; het is enorm kortzichtig maar het helpt wel even.

Mensen op maandag

DSC_0182-001
Vanwege een behoorlijke verkoudheid en het daaraan gekoppelde griepgevoel, heb ik mijn dag voornamelijk in bed doorgebracht. Dus blik ik – als jullie het goedvinden – nog even terug op onze recente reis door Thailand. Met wat eenvoudig meubilair en een kleine kraam, heb je in Bangkok al snel een straatrestaurant. Ik heb me laten vertellen dat veel werkende mensen niet eens de moeite nemen zelf te koken maar op straat hun maaltijd kopen. Wij deden dat ook geregeld en het smaakte altijd prima. Over de hygiëne heb ik me maar geen zorgen gemaakt. De bereiding van het eten zag er goed uit en niemand van ons is ziek geworden. Toen.