Een bloemetjes gordijn

p1210743

In Rio de Janeiro, in Venetië, in Oeteldonk en ook In Delft. Als ik rond het middaguur hoempamuziek hoor dan weet ik het weer. De carnavalsstoet trekt voorbij. Van een uitbundig en feestelijk spektakel is alleen sprake bij de deelnemers aan de optocht. De paar mensen langs de kant zijn toevallige passanten die verschrikt stilstaan. Het leeft hier bepaald niet. Hoe jammer misschien ook voor de mensen op de praalwagens en in de muziekkorpsen. Ik voel me een houten klaasje, onmachtig om het feest mee te vieren. Nee, weet je wat ik dan liever zou willen zijn? Juist.

Carnaval

P1180729
De baasjes van ons logeerhondje vieren carnaval. De Italiaanse variant in Venetië wel te verstaan. De berichten die ze vanuit deze romantische stad sturen, zijn ronduit jubelend. En als je de foto’s bekijkt die ik op Ciao Tutti vond, dan snap ik het wel. Een feest voor het oog en elegantie ten top. Ik ben niet zo’n carnavalsvierder maar dit spektakel lijkt me toch de moeite waard. De foto maakte ik onlangs in Gubbio en is een poster bij een feestartikelenwinkel. Een plaatje van een plaatje dus.

(kleur bekennen 16)

Gerommel

P1180554
Het begint op een traditie te lijken. Dochter Fleur en ik stonden vandaag op een rommelmarkt (klik) en kwamen op die manier van een berg overbodige spullen af. Een mens vergaart veel te veel zo blijkt maar telkens. Eén van de dingen die ik verkocht was een handgeblazen asbakje, dat ik als tiener ooit in Venetië kocht. Al meer dan dertig jaar roken we niet meer. Eerder deed ik het uit sentimentele overwegingen niet weg. Absurd. Maar we boden natuurlijk ook minder gekke dingen aan. Zoals te klein geworden kinderkleding, ongebruikt serviesgoed en tennisrackets. Na afloop brachten we de onverkochte spullen naar de kringloop. We hielden er allebei een opgeruimd huis en gevoel aan over.