Tuin op maandag

Onkruid bestaat niet, het zijn plantjes op de verkeerde plek, zeg ik altijd maar. Neem nou dit boeketje. Toch moest het eraan geloven. Even heb ik nog gedacht het daadwerkelijk in een vaasje te zetten maar nee hoor. Overal waar ik kijk staan de mooiste boeketten op plaatsen waar het van ons wel mag staan. Kijk maar hier.

Geen idee welke planten hier door elkaar heen groeien en ja, ik heb een app waarop het na te kijken is maar geen zin in en tijd voor. Ik kiek ze vóór ze geëlimineerd worden, geniet nog even van hun eigenwijs gedrag en vervolg mijn missie in het grind.

Tegelboeket en knalkleuren

Veldboeketten, we zijn er allemaal dol op, toch? Een akker met wuivend graan en daar tussendoor korenbloemen. Of een berm met klaprozen; we kunnen er allemaal lyrisch van worden. Maar zelfs in smalle geveltuintjes willen de mooiste veldboeketten groeien. Dat is dan ook de reden dat ik de stoepen heb mee gefotografeerd als hard bewijs.

Ik kwam nog iets bijzonders tegen. Een zeer gewaagde combinatie. Zelf zou ik tegen mijn knalrode voordeur niet snel een paarse bloeier in blauwe pot zetten. Ik vind het wel humor. Overigens: we gaan pas zaterdag op weg en pikken eerst nog even de Nederlandse hittegolf mee. Ga voor mijn plezier in de koele kelder onze reisbagage sorteren.

Smaak

We waren helemaal in de fietsmodus, gisteren. Eind van de middag stapten we opnieuw op en deden een rondje Delftse Hout. Ik nam geen camera mee, want dan hoef ik wat minder vaak af te stappen. Totdat ik deze berm zag. Ik diepte mijn mobiel uit mijn fietstas want ik moet jullie laten zien dat ik heus wél smaak heb op bloemgebied. Hoe alle Delftse terrassen sinds twaalf uur weer vol zaten, kon me gestolen worden. Het zal best gezellig geweest zijn in de binnenstad. Maar doe mij maar een weelderig veldboeket langs de kant van de weg.