Van harte

Toen we eind november in de beeldenkas in Schipluiden waren, trof dit hart me. Het is een gewond hart, beplakt met pleisters. Op Valentijnsdag staan rode harten centraal maar daar hangt een commercieel luchtje aan waar ik niet veel mee heb. Laten we vandaag ook proberen hartelijk te zijn voor de mensen met hartepijn. Door ziekte of gemis van een geliefde kan het leven zijn glans behoorlijk verliezen.

De bloemen uit de bloemenstal waar ik regelmatig kom, zijn voor iedereen die wel een hart onder de riem kan gebruiken. Hartelijkheid kan elke dag, daar hoeft het geen commercieel feestje voor bedacht te worden.

Dus toch

Toen ik gisteravond thuiskwam, stond er een bos rozen in een vaas. De wijnboer is sowieso wel een man die geregeld een bos bloemen mee naar huis neemt. Dus toen hij gisteren een goed gevulde bloemenstal passeerde, en al die liefdesboeketten zag staan, kocht hij deze rozen.

Een lief en romantisch gebaar. Samen konden we erg lachen om wat er op 14 februari toegevoegd wordt aan een bos bloemen. Ik hou van hem en hij van mij. Dat zeggen we elke dag wel een keer tegen elkaar. Onze liefde verdient heus wel een pluim maar aan Valentijn doen we niet.

Mijn eigen Valentijn

P1240473

Of ik er naast wilde komen zitten als ze Valentijnkaarten ging schrijven, vroeg onze tienjarige kleindochter. Nou graag natuurlijk. Ik zag een liefdevol meisje vijf keer goed nadenken over de tekst. Aan een nieuw klasgenootje schreef ze: ‘wat fijn dat je in onze klas bent gekomen en wat doe je het goed’. Met een getekend hart erbij. Haar broertje werd bedankt voor zijn hulp en haar ouders werden beiden bedankt dat ze op het juiste moment ook streng kunnen zijn. Vijf kaarten had ze, voor ouders, broer en twee vriendinnen. Geen kaart voor de oma ‘maar ik vind je wel heel lief.’  Ik jou ook, meisje.