Op z’n Haags

Vandaag is mijn verjaardagscadeautje verzilverd. Met dochter Fleur deed ik een toeristisch rondje Den Haag. In de tram luisterden we naar de in plat Haags ingesproken informatie. Niet veel nieuws voor mij als geboren Hofstedeling maar wel enorm grappig.

Wat een leuke route reed de tram. We stapten in Scheveningen uit voor een kop koffie, we lunchten tegenover Hotel des Indes en genoten van de sfeer op het Voorhout.

Den Haag is een pracht stad, en heel fotogeniek. Al kletsend met Fleur kwamen we tot de conclusie dat een dagje Den Haag voor heel veel mensen aantrekkelijk kan zijn.

Nog tot 27 oktober

In Den Haag is een nieuwe manier van toeristenvervoer. Met deze oude HTM tram kan een rit door de stad worden gemaakt volgens het hop-on hop-off systeem. Bij het zien van de tram kwamen de nostalgische beelden uit mijn jeugd meteen terug. Een tram waar je bij de bestuurder het kaartje af liet stempelen. Of er desnoods een kocht. Zijn wisselgeldmachine was al een attractie op zich.

Nu kun je voor € 15,- per persoon een 24 uurskaart kopen, word je langs toeristische hoogepunten geleid en is er een audiotour aan boord in maar liefst tien talen waaronder in het Haags. Dát lijkt mij de ultieme reden om er on te hoppen, al weerhoudt de prijs me.

Binnenhof

Het is maar een kleine stap van het Buitenhof naar het Binnenhof. Als geboren Haagse heb ik er natuurlijk talloze voetstappen liggen, maar het blijft aardig om op die historische en actieve plek van onze nationale politiek rond te lopen.

In de tram naar de Haagse binnenstad werden de hoogtepunten van het centrum ook in het Engels omgeroepen. ‘Houses of Parliament’ klonk verrassend deftig in mijn oren. Ik realiseer me tot mijn schande nog nooit binnen in het parlement te zijn geweest. Daar ga ik eens werk van maken. Zoek ik van het najaar een pittig debat uit en ga dat op de publieke tribune volgen. Dat moet een mens toch een keer meemaken?

Club van acht

DSC_0018

We werkten allemaal in hetzelfde ziekenhuis en kennen elkaar inmiddels een kleine dertig jaar. Elk jaar komen we een avond bij elkaar en dat voelt zó heerlijk en dierbaar. Praten, lachen, lief en leed. Vooral dat laatste is momenteel ook ruim aanwezig en jammer genoeg was één van de club vanwege griep verhinderd. Aan haar stuurden we snel een groepsfoto toe en de nieuwe datum voor volgend jaar. Met dat fijne saamhorige gevoel van gisteravond nog in mijn kop, liep ik vanmorgen in de zon een alternatieve bruggenloop. Vlak bij de Reineveldbrug worden de kademuren vervangen en dat levert dit soort beelden op.

DSC_0015DSC_0010

In de verte rijdt een felgekleurde tram over de brug. Mijn blogkopfoto is aan de zonnige weersomstandigeheden aangepast.