De laatste versierselen

Een kleine kerstboom, hier en daar een kerstengel en een extra kaarsje, dat was het wel dit jaar. Als je tijdens de kerstdagen een huis vol met gasten krijgt ga je toch wat uitbundiger te werk dan wanneer je samen blijft. Althans zo verging het mij. Vanmorgen ruimde ik de spullen weer op want ik hoef van mezelf niet te wachten tot het Driekoningen is. In mijn jeugd was dat wél het geval. Bovendien werd er een ongekookte bruine boon meegebakken in een taart of verstopt in een toetje. Wie de boon trof, moest trakteren. Dan ging je rond met een door je moeder aangereikt schaaltje toffees, daarna tandenpoetsen en naar bed. Volgens de overlevering zorgde mijn oma er altijd voor dat opa de boon vond en kwam hij er niet vanaf met snoep uit eigen trommel. Ach ja, toch wel jammer dat dit soort tradities niet meer in stand gehouden worden. Of zijn er nog mensen die over twee dagen op de een of andere manier er nog iets aan doen? Dan heb ik het niet over de Italianen, want dat is een heel ander verhaal.

Biomarkt

P1200577

We hangen inmiddels aan elkaar van de Pinkstertradities. Ga maar na: de familiepicknick op eerste Pinksterdag. Daar moet alles voor wijken, ook de zondagochtendwandeling. Die doen we dan altijd op Tweede Pinksterdag, ook de niet familieleden uit ons clubje hebben daar geen bezwaar tegen. De wandeling wordt gevolgd door een bezoek aan de Biologische markt in de Bieslandpolder. Waar we net als vorig jaar onze boodschappen deden voor de avondmaaltijd van vandaag. We kochten geitenvlees waar ik een stoofschotel van ga maken. En overheerlijke aardbeien voor toe. Mijn liefde voor de Hollandse polder is weer gevoed en het is bovendien uitstekend wandelweer. Tradities, mits niet al te dwingend, die mag ik wel.