Hoopvol

DSC_0010De temperturen zakken in duizelingwekkende vaart en het leven keert zich naar binnen. Om niet al te weemoedig te worden, ga ik aan de slag. ‘Elke dag een kastje’ is het motto dat ik weer even van stal haal. Wat een voldoening als zakken met kleding, schoenen en tijdschriften ons huis verlaten en een nieuwe bestemming vinden in kledingcontainers en papierbakken. Als windlichten schoongemaakt worden en ik nog een berg tomaten in de oven droog. Maar badkleding en strandlakens hou ik nog even achter de hand. In de hoop dat we die toch nog een keer nodig hebben.

Achter de ramen

DSC_0005‘Tomaten heb je niet snel teveel’ roep ik altijd. In de salade, op het brood, voor soepen en sauzen. Bovendien lekker en gezond. Dus stopten we nog maar eens wat zaden in een pot. Tot het moment dat je ineens minstens zes kilo kunt oogsten. En dat vlak vóór we vertrekken naar NL. Omdat we hier altijd rekening moeten houden met stroomuitval waardoor bewaren in de vriezer geen optie is, stond ik me gisteren een slag in de rondte te werken en vulde vier grote potten met tomatensaus. Nieuw dit jaar: in de oven gedroogde tomaten. Zongedroogd was nog leuker geweest maar tijd en zon ontbraken. DSC_0030

Kas

DSC_0012
Vrijwel direct na aankomst hier ben ik begonnen met zaaien. In een vensterbankkasje want jullie hebben gezien hoe het er buiten nog aan toe kan gaan. Maar de sla begint zich aardig te verdringen, ook komkommers en tomaten steken hun koppen op. Tijd voor overpoten naar een koude kas in de moestuin. Maar ja, die moestuin ligt nog overhoop, te wachten op uitbreiding, een beschoeiing, extra aarde en dus mankracht. Vanaf vrijdag zijn er hulptroepen aanwezig. Twee mannen, die we morgen op gaan halen van het vliegveld en die gaan helpen met het vele werk dat op ons ligt te wachten. De logeerbedden zijn in gereedheid gebracht. Nu de slabedden nog.

Smaken verschillen

P1180703-001
Ze smaken nog nergens naar. Tomaten moet je nu niet willen eten. Maar toen we van de week in Italië waren kon ik het niet laten om ze te kopen. Ze hebben hun weg gevonden in twee pruttelpotjes en een salade. Voordien kleurden ze nog even prachtig in de speciale schaal die ik voor tomaten op de vensterbank in Caldese heb staan. Nee, dan hebben we meer genoten van de smaak van sinaasappels uit Sicilië. De bloedsinaasappel is in deze tijd van het jaar volop verkrijgbaar. Zoet, vol en om je vingers bij af te likken. Dat heb ik dan ook zó veelvuldig gedaan, dat ik daarbij geen camera kon hanteren.

(kleur bekennen 12)

Mensen na de moestuin

P1180047
Nog steeds oogsten we tomaten, doen we soms een aardbei in de yoghurt en er hangen nog drie aubergines te rijpen. Maar dat ik daar nog een paar maal een maandags blog mee kan vullen, nee. Dus begin ik vanaf vandaag met Mensen op Maandag. Dat zal niet persé actueel zijn, de foto kan korrelig zijn vanwege inzoomen maar mensen staan centraal. Ik kan de levensgeschiedenissen en achtergronden gewoon zelf verzinnen als dat nodig is. Het mannetje dat bij deze voetjes hoort, ken ik. Zijn broertje, zijn ouders en zijn oma ook. Ik hoop mee te maken dat deze voetjes ooit maat 43 zijn.

Niet alle druiven zijn zuur

DSC_0002
Over de moestuin valt niet veel meer te berichten. We oogsten nog steeds tomaten, courgettes en aubergines. Maar de planten waaraan ze hangen zijn niet erg fotogeniek meer. Nee, dan laat ik toch graag wat druiven zien. Op dat gebied is het in Caldese niet helemáál kommer en kwel. De consumptiedruiven aan de pergola doen het redelijk, vooral die aan een stam die jarenlang achterbleef bij de rest en dit jaar pas voor het eerst vruchten geeft. De natuur is vaak ondoorgrondelijk en dat maakt het nou juist zo leuk.

L’orto

DSC_0086
Voor het eerst hebben we tomatenplanten gediefd, de diefjes laten wortelen en weer geplant. Wat een succes. Onze opbrengst is nu dusdanig, dat er veel uit eigen tuin gegeten kan worden. Met de productie van sugo, de saus voor over de pasta, heb ik ook een begin gemaakt. Wintervoorraad aanleggen dus. Bovendien vonden we vandaag bij een glascontainer goede glasplaten waarmee we volgend voorjaar twee broeikasjes kunnen maken. Op deze manier regeren we over de seizoenen heen, dat voelt goed.