Smaken verschillen

P1180703-001
Ze smaken nog nergens naar. Tomaten moet je nu niet willen eten. Maar toen we van de week in Italië waren kon ik het niet laten om ze te kopen. Ze hebben hun weg gevonden in twee pruttelpotjes en een salade. Voordien kleurden ze nog even prachtig in de speciale schaal die ik voor tomaten op de vensterbank in Caldese heb staan. Nee, dan hebben we meer genoten van de smaak van sinaasappels uit Sicilië. De bloedsinaasappel is in deze tijd van het jaar volop verkrijgbaar. Zoet, vol en om je vingers bij af te likken. Dat heb ik dan ook zó veelvuldig gedaan, dat ik daarbij geen camera kon hanteren.

(kleur bekennen 12)

Mensen na de moestuin

P1180047
Nog steeds oogsten we tomaten, doen we soms een aardbei in de yoghurt en er hangen nog drie aubergines te rijpen. Maar dat ik daar nog een paar maal een maandags blog mee kan vullen, nee. Dus begin ik vanaf vandaag met Mensen op Maandag. Dat zal niet persé actueel zijn, de foto kan korrelig zijn vanwege inzoomen maar mensen staan centraal. Ik kan de levensgeschiedenissen en achtergronden gewoon zelf verzinnen als dat nodig is. Het mannetje dat bij deze voetjes hoort, ken ik. Zijn broertje, zijn ouders en zijn oma ook. Ik hoop mee te maken dat deze voetjes ooit maat 43 zijn.

Niet alle druiven zijn zuur

DSC_0002
Over de moestuin valt niet veel meer te berichten. We oogsten nog steeds tomaten, courgettes en aubergines. Maar de planten waaraan ze hangen zijn niet erg fotogeniek meer. Nee, dan laat ik toch graag wat druiven zien. Op dat gebied is het in Caldese niet helemáál kommer en kwel. De consumptiedruiven aan de pergola doen het redelijk, vooral die aan een stam die jarenlang achterbleef bij de rest en dit jaar pas voor het eerst vruchten geeft. De natuur is vaak ondoorgrondelijk en dat maakt het nou juist zo leuk.

L’orto

DSC_0086
Voor het eerst hebben we tomatenplanten gediefd, de diefjes laten wortelen en weer geplant. Wat een succes. Onze opbrengst is nu dusdanig, dat er veel uit eigen tuin gegeten kan worden. Met de productie van sugo, de saus voor over de pasta, heb ik ook een begin gemaakt. Wintervoorraad aanleggen dus. Bovendien vonden we vandaag bij een glascontainer goede glasplaten waarmee we volgend voorjaar twee broeikasjes kunnen maken. Op deze manier regeren we over de seizoenen heen, dat voelt goed.

Maandagse moestuin

DSC_0010
De tomaten zijn groen, aan de bloemen van de courgettes zien we de vruchten. Met de bonen gaat het prima, zeker nu er een hek omheen staat en rovende dieren geen kans meer hebben. Als we even terugklikken naar de eerste moestuinfoto dan is goed te zien hoe het spul gegroeid is in de loop van de maand. De zwarte slangen zijn van het onlangs aangelegde drupsysteem. Het is vooral de heer des huizes die wiedt, sproeit en verzorgt. Maar geloof me, sámen kijken net zolang naar de tomaten tot ze rood zien.

Liefhebbers

P1170421
Als ik eerlijk ben, en waarom zou ik dat niet zijn, moet ik mijn oordeel over het tv-programma Maartens Moestuin enigszins herzien. We zitten op maandagavond met z’n tweetjes te kijken en steken er heus wel wat van op. Gisteravond liet Maarten ’t Hart zien hoe je het beste tomatenplanten van water kunt voorzien. Wij wisten al dat je ze niet moet pesten met koud water en dat doen we dan ook niet. Maar het systeem met terrapotten die je vlak naast de tomaat ingraaft en vandaar uit begietert, is er een om te onthouden. Vandaag liepen we over de markt in Gubbio. Bij het zien van de groenten en vooral ook bij het horen van de prijzen, bedacht ik me dat je ook echt wel een liefhebber moet zijn als je aan een moestuin begint. Voor twee euro en acht cent kochten we een kilo abrikozen, een kilo tomaten en een meloen. Daar valt nauwelijks tegenop te telen.

L’orto (de moestuin)

DSC_0003-001
De moestuin op maandag ziet er nog tamelijk leeg uit. Maar schijn bedriegt. Er zijn courgettes geplant, aubergine en rode paprika. Er staan diverse soorten tomaten. Een rij boontjes is ook in de maak en de aardbeien liet ik al eerder zien. Tussen de gewassen hebben we een pad gemaakt van hakselhout. Dat is handig als het heeft geregend want dan blijft de vette klei niet aan je schoenen plakken. Aan opbinden van de boontjes en tomaten zijn we nog niet toe maar de stokken staan er al. Het pompoenzaaisel is helaas niets geworden dit jaar dus dat gaan we opnieuw proberen. Gisteren zaaide ik nog wat wortels en rucola. ’t Is nu een kwestie van bewateren en onkruid verwijderen, de rest doet moeder natuur.