Jolig strandleven

Onze ‘vrije’ dag besteedden we gisteren aan de kust. We prijzen ons gelukkig dat we kunnen afwisselen met stad, berg en kust als we eens wat anders willen dan ons eigen erf. Het favoriete restaurant in Senigallia was volgeboekt maar natuurlijk vonden we een andere strandtent om vis te eten. Ah mensen, wat zitten we dan te genieten van de sfeer, het eten en de mensen om ons heen. Geen camera mee, gewoon een ontspannen dag waarop niets moet.

Op de terugweg reden we onze eigen toeristische route, door het glooiende landschap van Le Marche met zonnebloemen en graanvelden. Een waar cadeautje voor het oog. En toen we onze berg weer opreden waren de varens die ik gisteren liet zien en die er ’s morgens schoongespoeld uitzagen, opnieuw bedekt met een klein laagje stof. Jammer dan.

Het Brabantse land

‘Je moet ook nog even in het centrum rondkijken’ had een van onze mede-ontbijters gezegd, ‘want dat is de moeite waard’. En dus lopen we in fraai zonnig herfstweer richting centrum Hilvarenbeek. Het is koud geweest met lichte nachtvorst.

Inderdaad, wat een verrassend fraaie plaats, we waren hier nooit eerder. Nou ja, gisteren ook want er was iets te vieren. Maar daar hoop ik de komende week op terug te komen, zodra er wat foto’s zijn doorgemaild.

Nu laat ik de toeristische plaatjes zien van dit Brabantse plaatsje waar we zo gastvrij en bijzonder zijn onthaald. De tekst onder de buste van Anton van Duinkerken kon niet toepasselijker slaan op de afgelopen 24 uur.

Geestdodend

DSC_0033

O, kijk nou. Ik ontdekte een echte minibieb toen we gisteren een tochtje langs het Trasimenomeer maakten. Op de een of andere manier is dat dit jaar onze toeristische topattractie want we deden het al eerder (klik). Maar toen was ie me in San Feliciano niet opgevallen of hij stond er nog niet. Op het grappig gedecoreerde kastje stond bovendien: ‘I libri, cibo per la mente’. Oftewel ‘Boeken, voedsel voor de geest’.

DSC_0034

Als fervent lezer en oprichter van een minibieb, ging ik dat ding eens aan alle kanten fotograferen. En kijken waarmee men de geest zoal voedt, hier.

DSC_0035

Enfin, we hebben daarna onze magen gevoed met prima cibo.

DSC_0061