Het kind in mij

Helaas geen intocht volgende week in Delft. Normaal gesproken vaart hij voor ons huis langs en staan wij langs het kanaal te zwaaien met de kleinkinderen. Om toch in de Sinterklaasstemming te komen, keek ik vandaag op TV naar zijn aankomst in Nederland. Wat was dat knap gedaan met alle beperkingen dit jaar. De Sint werkt thuis en woont in het Pietenhuis dat staat in Soestdijk. Daar werd een defilé gehouden met rake verwijzingen naar het verleden. Diverse burgemeesters met een kleine delegatie kinderen maakten hun opwachting en boden tekeningen aan die heel veel kinderen eerder deze week naar hun burgemeester hadden opgestuurd. Een traditionele krentenwegge werd aangeboden en er kwamen boeren op trekkers langs met eten voor het paard Ozosnel (die naam!). Even leek het erop dat er een blokkade was, waardoor de bus uit Friesland was opgehouden. Dat bleek een misverstand; de kade waar de stoomboot aanmeerde had de naam Dieuwertje Blokkade gekregen omdat zij al twintig jaar het Sinterklaasjournaal presenteert. Plaatsnamen als Zwalk, Mekkeren en Ubenterweer, zo ging het maar door. Ik heb me kostelijk geamuseerd, ben helemaal in de stemming en geloof nog steeds in Sinterklaas.

Hier is de Sint

Daar staan ze weer, de kinderen gekleed in Pietenpakjes, wachten in spanning op de stoomboot.

De solarboot van de TU uit Delft is voor de gelegenheid aan een roetveegpiet uitgeleend. En ook de jetski-pieten zijn dit jaar weer van de partij. Ze warmen de kijkers langs de kant een beetje op met hun capriolen.

En daar is ie dan. Welkom in Delft Sinterklaas. Fijn dat u er bent. Ik ga u snel helpen bij het inpakken van cadeautjes en het maken van gedichten. Op 5 december vieren we weer een heerlijk avondje. Maar eerst vanavond mijn schoen maar eens zetten en hopen dat de wijnboer mijn blogje leest.