Park Spoorloos

Dit is de achterkant van het voormalig stationsgebouw in Delft. Omdat de omgeving behoorlijk ‘stenig’ is, moesten er groenvoorzieningen komen. Onder het park ligt een waterbuffer van bij elkaar 350.000 liter. Er werd berekend dat dit de hoeveelheid water is wat vast moet worden kunnen gehouden om de droge periodes door te komen. Ook vergroot het park de biodiversiteit in dit deel van Delft. Met een grote diversiteit aan vaste planten, bollen, siergrassen, hagen, klimplanten, struiken en bomen, is het een geliefde plek voor insecten. 

Waar de treinen stopten, is nu een terras dat hoort bij een Italiaans restaurant voor pizza en pasta. Op de eerste etage zijn kantoren gevestigd. Aan de voorkant zien we nog steeds wel veel steen maar de combinatie van oud en nieuw vind ik hier mooi gelukt.

Het nieuwe stationsgebouw, op de laatste foto, is ultramodern en zit samen met het gemeentehuis onder één dak. Er kwam een groot busplatform en uiteraard een taxistandplaats en er is denk ik geen Delftenaar te vinden die niet blij is met de nieuwe situatie.

De groenste gevel van Delft

Nadat het spoorviaduct in Delft verdween en sindsdien de treinen ondergronds rijden, kon het gebied rondom het station herschikt worden. Meer dan tien jaar wordt er al gebouwd en het zal nog ééns zo lang duren voor dat het hele gebied klaar is, maar inmiddels is er genoeg te zien en vooral ook te bewonderen.

Dit huis trekt veel bekijks. Er hangt zelfs een informatiebordje naast de voordeur. In de gevel zijn 4000 planten verwerkt in 36 soorten, las ik. Het ontwerp is uit 2017, het Mondriaan jaar. De vlakverdeling aan de gevel verwijst er naar. De planten vergroten de biodiversiteit en trekken wilde bijen, sluipwespen en hommels. Het is de eerste groene gevel in seriematige woningbouw in privé eigendom. Een initiatief dat hopelijk nagevolgd wordt. Ik maakte natuurlijk meer foto’s in dit opmerkelijke gebied, die laat ik een andere keer wel zien.

Tegelcompositie

foto van het www

Om allerlei praktische redenen gingen we gisteren met de auto naar het winkelgebied de Zuidpoort waar ook de tandartspraktijk is. Het bovengronds komen vanuit de parkeergarage is tamelijk spectaculair. Hugo Kaagman heeft ter ere van het tienjarig jubileum in 2015 van winkel- en cultuurcentrum De Zuidpoort deze muurschilderingen gemaakt.

Hij koos heel toepasselijk voor Delfts Blauwe tegels met historische achtergrond. We zien het Meisje met de Parel, Molen de Roos en de Nuna, de zonne-auto. Maar ook de microscoop van Leeuwenhoek, Willem van Oranje samen met Koningin Juliana. Er zijn bovendien allerhande kleine grapjes in verwerkt, kijk maar naar het schommelende figuurtje aan de A van Parking.

Het Delftse Centrum is zeer autoluw en aan de randen ervan zijn in alle windrichtingen grote ondergrondse parkeergarages gerealiseerd. Ook recent bij het nieuwe station en vlakbij de Koepoort de Marktgarage. In deze laatste zijn we nog nooit geweest maar als het er net zo fris en aantrekkelijk uitziet als de Zuidpoort dan lijkt me dat voor de toeristen handig, alhoewel wel duur! Dus beter nog, kom met het openbaar vervoer.

Station Delft

P1240571

Het oude stationsgebouw in Delft herbergt tegenwoordig kantoorbedrijven en restaurant Pavarotti met een Italiaanse kaart. Dat hebben we een week geleden uitgeprobeerd en beviel ons prima. Snel, niet te duur, eenvoudige pizza’s en pasta’s in een fraaie omgeving. Toen ik gisterochtend naar Utrecht vertrok was ik in staat een foto bij daglicht te maken. 

P1240528-002

Dit tegeltableau aan de zijkant herinnert aan het viaduct waarover vanaf 1965 de treinen denderden. Rondom wordt nog volop gebouwd maar eindelijk krijgt dit gebied smoel en hoef je als reiziger geen barricaden meer over. Hier de spiegelende zij-ingang van het nieuwe stationsgebouw. In groot contrast met het oude en daar hou ik wel van.

P1240572 

Actie

P1200188

‘Wat vind je van ons uitzicht?’ vroeg de vrouw die naast me op de bank geploft was bij spoor 2 in het nieuwe station van Delft. Ze had zojuist haar trein gemist en dat had ik zien gebeuren. Dat schept een band en we raakten in gesprek. ‘Het ziet er niet uit’, antwoordde ik.  ‘Dit kan toch niet de bedoeling van de architect zijn? Ik voel een actiegroepje opkomen’, voegde ik eraan toe. ‘Ja’, zei ze ‘en we hebben al twee leden!’  Of het nou door de penibele financiële positie van Delft komt, weet ik niet. Maar feit is dat kunstenaars hier wel wat fraais kunnen verrichten. Op de sites van de gemeente en van Francine Houben, de architect, ben ik geen plannen tegengekomen hieromtrent. Dus: kom op Gemeente Delft. Schrijf een wedstrijd uit, ga op zoek naar sponsors en maak er wat moois van. Hef ik meteen de actiegroep weer op.