Herfst op het erf

Er had vandaag een blogje kunnen staan over hoe wij ons reisje door Toscane vervolgden. Maar de actualiteit is ook wel aardig om te laten zien. Zonneschijn op de verkleurende druivenbladeren van de pergola. Een werkmand met snoeiafval en mijn afgeworpen sjaal, want het is veel te warm voor een sjaal.

Ik zag een spin, zijn schaduw en zijn prooi met diens schaduw. Van het spinnenweb zie je niks in die felle zon. De paddestoelen in het gras zijn helaas nét met de laatste maaibeurt van het seizoen weggemaaid. Ik had ze graag laten zien. Maar jullie begrijpen dat ik al werkend geniet van de herfst. Als de zon maar schijnt.

De wereld van het wit

dsc_0010

De verleiding om een winters plaatje op het blog te zetten valt niet te weerstaan. Dit is wat ik vanmorgen het eerste zag toen ik de woonkamer inliep.

dsc_0014

Dit toen mijn blik naar links ging. Prachtig toch?

dsc_0015

En dit tenslotte zag ik toen ik achter mijn cappuccino langs het raam omhoog keek. Zelfs een spinnenweb heeft zo zijn charme. Zuidelijke landen als Spanje en Griekenland kampen met hevige sneeuwval. Vluchtelingen in tenten krijgen nog meer ontbering te verduren dan ze al hebben. Italië werd opnieuw getroffen door een aardbeving in het gebied waar de mensen al zonder stroom zitten. Vanuit mijn warme woonkamer is het dan makkelijk fotograferen. Toch kun je niet aan de gang blijven met relativeren. Mijn wereld ziet er vandaag schitterend uit.

Uitspreiden en wegbranden

DSC_0007
DSC_0001De dag in Caldese begon nog stiller dan gewoonlijk. Alsof er een dun, lichtdoorlatend dekentje was uitgespreid en alle geluid gedempt werd. Spinnenwebben waren met dauwdruppels behangen. ’t Is maar goed dat ik snel wat foto’s maakte, want de zon stond gelukkig nog niet toe dat het dekentje bleef hangen. Wegbranden die mist en uitzicht verschaffen, dat deed ie. Mensenlief, wat hou ik van de zon.