Groene longen

We hebben voor de verandering maar eens een andere plek in Delft bewandeld. Dit is het Wilhelminapark waar we, heel oude mensig, op een bankje zaten en luisterden naar de vogels. Halsbandparkieten voerden de boventoon en in de verte hoorden we de specht. Ik ben eigenlijk altijd zeer gecharmeerd van stadsparken en zoek ze graag op. Als ze dan ook nog mooi onderhouden worden, is het een feestje om er een uurtje in te vertoeven.

Vlak bij de ingang van dit parkje staat De oude en de nieuwe stad uit 1959 van Paul Grégoire. Hij verbeelde de stad in deze twee vrouwen. Hun koppen hebben wel wat de lijden gehad in de loop der tijd. Maar ja, wiens kop niet?

Nep en noppes

DSC_0008Nog onder de indruk van het landschap dat we gisteren bezochten, keek ik vanmiddag tijdens de lunch om me heen en zag dit. En opnieuw dacht ik: wat een pracht land. Ik schrijf dit om te relativeren. We lopen namelijk wel te balen van de internetverbinding. Die doet het momenteel meer niet dan wel. Mooi land hoor, mooie heuvels maar een paar extra zenders zo hier en daar zou ons toch zeer aangenaam zijn. De kat is nep. Die jaagt spechten weg uit de luiken.