Gewoon iets moois

foto Fleur

Onze dochter stond in haar tuin oliebollen te bakken en bracht een schaaltje naar haar hoogbejaarde buren. Van de buurvrouw kreeg ze toen als dank zelfgemaakte spekkoek. Nu het fotothema Gewoon Iets Moois is, vind ik dat wel een goede insteek. Mooi als buren zoiets voor elkaar doen en eigenlijk heel gewoon. Dat sluit ook aan bij de dag van vandaag waarin twee vrienden in totaal zes uur in de trein zaten om hier drie uur te kunnen zijn. Gewoon iets moois, die vriendschap die via het bloggen is ontstaan.

Juliët maakte een foto van de sinterklaassurprise die ze erg mooi vindt en waar ze nog steeds mee speelt; een pizza-oven. Dat ze beter niet tegen het licht in kan fotograferen gaat ze vast ook nog leren. Lucas vindt het uitzicht vanuit zijn kamer Gewoon mooi. En daar heeft ie gelijk in.

Isabel tenslotte vind haar Playmobiel nog steeds gewoon mooi en is met haar mobieltje helemaal de scène ingekropen.

Saaaaai

Van dat echte novemberweer. Grijs en kil. Een dag zonder afspraken maar genoeg te doen. We koersen af 5 december en ik heb nog een surprise te maken, het idee daarover vormt zich langzaam. Ik raak geïnspireerd door een woontijdschrift, verander het een en ander in de woonkamer maar ben er niet tevreden over en draai de heleboel weer terug. Ik maak een afspraak voor de tandarts. Van een restje broccoli maak ik soep. Het huis ruikt ernaar en dat is geen lekkere geur. Als ik de boodschappen heb afgerekend bij de supermarkt kom ik tot de ontdekking dat ik één ding vergeten ben en moet dus terug de winkel in. Er werd vorige week een pracht boeket bij ons bezorgd. Iemand in mijn omgeving blijkt gelukkig toch geen Corona te hebben, ik app een jarige vriendin en maak een afspraak met andere vrienden voor een etentje hier thuis. Zo bezien is deze dag heus zo saai nog niet.

Afscheid van onze vaste medewerker

Hoewel we het huis in goede staat aantroffen, was er op het erf wel het een en ander gebeurd. En dan doel ik niet op overwoekerend onkruid, want dat verhaal kennen jullie inmiddels wel. Nee, het houten hek, was deels ingestort. Er waren al foto’s van doorgestuurd maar de werkelijkheid ziet er altijd nog wat sneuer uit.

Oók behoorlijk sneu ziet Rinus er uit. Deze vogelverschrikker, van oorsprong een sinterklaassurprise (klik) hebben we inmiddels hartelijk bedankt voor zijn dienstjaren. Hij stond bij de moestuin maar die is, vanwege het feit dat we hier niet aaneengesloten periodes kunnen zijn, toch al jaren buiten gebruik. Rinus hoeft niet vervangen te worden en over een alternatief voor het hek zijn we aan het nadenken.

Deel twee: zéér geslaagd

Elk gezin zat dus gisteravond gewoon thuis, wij waren samen naar mijn moeder. Van iedere surprise die geopend werd en van het oplezen van het gedicht, werd een filmpje gemaakt en meteen op de familie-app geplaatst. Zo kon iedereen na afloop zien hoe zijn of haar surprise werd ontvangen. Aan het eind van de avond had onze zoon een ‘conference-call’ georganiseerd. We konden nagaan wie wie had, of alle cadeautjes ook gevonden waren en elkaar complimenten geven. Mijn surprise, gemaakt door onze schoondochter, is illustratief voor de creativiteit van onze avond. Ik kreeg een Italiaanse minibieb in de vorm van ons huis Caldese. Aan alle details was gedacht; ik sta zelfs in de keuken druivensap te maken. Ook het nisje waarin kabouter David staat, is nagemaakt.

Ik zou nog wel vijfhonderd woorden kwijt kunnen over de andere fantastische surprises en de bijbehorende gedichten. Over de moeite die is gedaan iets passends voor een ander te kopen, de gein op de avond zelf en de voorpret die we met z’n allen hadden. Het gaat niet om dure cadeaus maar om de inzet iets voor elkaar te maken en….enfin. Ik wil eigenlijk gewoon iedereen aanraden dit leuke feest met jong en oud te blijven vieren. Want over oud gesproken; die moeder van mij heeft van harte genoten. Via een hulp Piet had zij cadeautjes voor kinderen én kleinkinderen geregeld en maakte zelf gedichtjes. Zo zie je maar ‘jong geleerd is oud gedaan’.

Deel één is gelukt

De gezinnen van onze kinderen bestaan elk uit vier personen. Met ons zelf daarbij vormen we een groep van tien. We hebben dit jaar lootjes getrokken, maakten surprises en gedichten want er zijn geen gelovigen zielen meer en we houden allemaal van het Sinterklaasfeest. ‘Hier uw Sintcoördinator’ stond er in de familie-app een paar dagen geleden. Onze dochter is degene die het logistieke proces organiseerde. In onze hal stond het een en ander klaar vanmorgen. Dat is inmiddels naar de juiste adressen gebracht door haar. Onze zoon kwam tegelijkertijd langs om af te leveren en op te halen. Na korte tijd was de grote pakjeswissel voltooid. Hoe we dat verder vanavond gaan doen, lezen jullie morgen wel. Onze gezamenlijke voorpret is groot. Voor iedereen die het viert: fijne avond. En voor wie het niet viert natuurlijk ook.

Trap

De voorbereidingen voor pakjesavond zijn volop in gang. Ik moet nog drie cadeautjes kopen, de rest is in huis. Aan de surprise moet ik nog beginnen maar ik heb gelukkig al wel een idee. Dat is alvast iets. Nu de uitvoering nog. Uiteraard moeten er gedichten worden gemaakt, bij elk pakje één. Als ik daar eens even goed voor ga zitten dan rollen die er wel uit. Toch voelt deze periode als een trap waar ik maar moeizaam op naar boven kom. Ik hik tegen lijstjes met actiepunten aan en ver vooruit kijken levert niet veel op in deze periode. Voor de planner die ik ben, geeft dat nog wel eens wat onrust. Goed, stap voor stap de trap nemen, geen treden overslaan. En vooral niet vergeten te genieten van de mooie herfstdagen met zonneschijn. Ik heb mezelf weer toegesproken en dat werkt altijd.

Vreemde vogels

DSC_0105

Ons huis in Italië is nooit helemaal uit onze gedachten. En deze week kwam het zelfs weer op de voorgrond. De Sinterklaassurprise die de wijnboer afgelopen zondag kreeg was zó grappig en perfect dat ie alsnog getoond moet worden. Jullie begrijpen dat ‘Rinus’ zoals ie voorlopig heet, mee gaat naar de wijngaard.

Daar gaat ie gezelschap krijgen van deze uil, die de wijnboer vandaag kreeg van onze wijnvrienden. Die uil ziet er behoorlijk echt uit, heeft een kop op een veer en zal dus een beetje deinend boven op een paal de wacht gaan houden.

DSC_0006-001

Behalve twee fantastische vogelverschrikkers hadden we ook nog eens ontzettend gezellige middagen. Alle gulle gevers enorm bedankt, wat zal de oogst groot zijn in 2018.