Van harte

Toen we eind november in de beeldenkas in Schipluiden waren, trof dit hart me. Het is een gewond hart, beplakt met pleisters. Op Valentijnsdag staan rode harten centraal maar daar hangt een commercieel luchtje aan waar ik niet veel mee heb. Laten we vandaag ook proberen hartelijk te zijn voor de mensen met hartepijn. Door ziekte of gemis van een geliefde kan het leven zijn glans behoorlijk verliezen.

De bloemen uit de bloemenstal waar ik regelmatig kom, zijn voor iedereen die wel een hart onder de riem kan gebruiken. Hartelijkheid kan elke dag, daar hoeft het geen commercieel feestje voor bedacht te worden.

Beeldenkas (2)

Wij staan voor pure feministische denkbeelden. We maken korte metten met heren die hun handen niet thuis kunnen houden, las ik op een briefje dat bij dit Rode Leger hing.

Hij wil absoluut geen museum, die Willem Berkhout. Het moet allemaal informeel. In de kas van deze oorspronkelijk bloemenkweker staan her en der zitjes. Er is een eenvoudig zelfbedieningsbuffet waar je voor één euro een kop koffie of thee kunt maken. Of op afspraak een high tea kan gebruiken in een van de zithoeken die tussen de beelden staan.

De wijnboer moest even met het drankorgel op de foto maar soms ook was ik hem even kwijt. Hoorde ik hem ergens lachen want veel beelden zijn humoristisch, hebben een verhaal of een boodschap. Driehonderd beelden staan er inmiddels en de kunstenaar is nog lang niet klaar. Mooi of lelijk is eigenlijk niet aan de orde. Ik hou van mensen die hun passie volgen en eigenzinnig hun gang gaan. En van deze beelden werd ik erg vrolijk. Het dééd wat met ons en daar gaat het met kunst toch om.

Beeldenkas (1)

We hadden geen betere invulling aan deze regenachtige middag kunnen geven dan een bezoekje aan de beeldenkas in Schipluiden. In een leeg landschap, ja hoor dat bestaat ook in de Randstad, gingen we op zoek naar de Gaagweg. Kijk dit beeld wees ons min of meer de weg, het heet Henk de reiziger.

In een eenvoudige kas, verricht je zelf de kassa handeling, schuift een deur open en dan weet je niet wat je ziet! Dit dus. Maar dat verdient nadere beschouwing.

Ik laat er morgen meer van zien. Eerst maar vertellen dat we op het eind van onze tour de kunstenaar zelf tegen kwamen, Willem Berkhout, die inmiddels driehonderd beelden heeft gemaakt. Hij vertelde ons dat ie op zoek is naar een grotere locatie. Het liefst iets binnen en buiten, waar mensen tussen zijn beelden kunnen zitten en bijvoorbeeld thee drinken. Waar mooie verkoopkramen tussen staan van weer anderen en waar je telkens een hoek omloopt om weer een nieuwe beeldengroep te zien staan. Ik zie het helemaal voor me. Hij is al eens op zoek geweest naar een locatie in Delft. Het zou voor de porseleinen aardewerkstad een geweldige aanwinst zijn, vind ik.