Aan de grond

We hadden een breekbaar pakje dat naar vrienden in Amsterdam moest. We leverden het persoonlijk af. Op die manier konden we even een ritje maken en eens wat anders zien dan onze eigen omgeving. Afgezien van bezoeken aan mijn moeder, zijn we al acht weken niet meer bij anderen in huis geweest. Nu dronken we even koffie in het ruime Amsterdamse huis en met de nodige afstand. Het voelt bijna alsof je iets illegaals doet. Ter hoogte van Schiphol is het luchtruim compleet leeg, dat valt direct op. En werkelijk overal geparkeerde vliegtuigen, die ik vanuit de rijdende auto nauwelijks op de foto kreeg maar als tijdsbeeld tóch graag wil laten zien. Mijn blog fungeert ook als een dagboek. De rit was leuk, de koffie heerlijk en die vrienden zijn ons dierbaar dus het was heel aangenaam elkaar weer even te hebben gezien.

Onrust

dsc_0015

Pff, wat een stormachtige dag. Om negen uur een korte polderwandeling gemaakt. Thuis wachtten nog diverse klusjes op me, die ik deels ook uitvoerde. Intussen vlogen de familie-apps heen en weer. Met mijn zussen was er de zorg te delen over de vader van een van mijn zwagers. En binnen ons gezin wachtten we op de landing van onze zoon. Hij was voor zijn werk een week in Australië geweest. Na drie mislukte pogingen te landen op Schiphol vloog het toestel door naar Brussel. De helft van de passagiers was kotsziek geworden. Enfin, inmiddels weten we dat het vliegtuig toch opnieuw naar Schiphol koerst. Daar staat ook zijn auto. Wat zal hij blij zijn als ie vannacht weer veilig in zijn eigen bedje slaapt.En ik ook. Pff.

dsc_0012