Een gelukkige natuur

In het Dordrechts Museum is momenteel een tentoonstelling van de schilder Willem Bastiaan Tholen. Daar was ik niet meer aan toegekomen toen ik er een paar weken geleden was. En omdat de wijnboer en ik ineens over een lege agenda beschikken, wisten we wat we vandaag gingen doen. Het was er beschaafd rustig en we konden op ons gemak ruim honderd schilderijen en nog eens tachtig tekeningen en etsen bekijken. Ik hou van de 19e eeuw, toen de fotografie opkwam en de schilders losser gingen werken. Tholens werk is een ode aan het Hollands landschap maar misschien nog wel meer een ode aan interieurs, gebouwen, mensen en het leven, aldus de folder. We kunnen ons hier helemaal in vinden en waren danig onder de indruk.

Het licht was af en toe belabberd, dus foto’s maken ging lastig. Op de terugweg in de auto hoorden we de persconferentie van Mark Rutte. Eén van de extra maatregelen die vanaf nu worden getroffen om verspreiding van het coronavirus te bemoeilijken, is het sluiten van alle musea. De titel van dit blog is de naam van de expositie. Laten we hopen dat daar snel weer sprake van is.

Ontbijt in een museum

De foto had beter gekund maar mijn bedoeling komt wel over, hoop ik. We kijken hier de ontbijtzaal in van het hotel in Brindisi. Mijn blog over een verrassende ontmoeting daar houden we tegoed, er moeten linkjes in die ik op mijn mobiel niet voor elkaar krijg. Goed, terug naar het hotel waar we vorig weekend verbleven.Door alles in wit- en crème tinten te houden, inclusief de tafelkleden, komt de kunst mooi uit.

Ongesigneerd werk maar wij vonden deze twee schilderijen fantastisch.

Vannacht sliepen we hier. Een echt Duits ingericht hotel. Van een andere orde dus maar ook apart. De eetzaal waar we vanmorgen ontbeten had beslist iets museaals. Morgenochtend ontbijten we in Delft, gewoon weer thuis.

Kunstcommissie

Het is al een paar weken geleden dat ik de voltallige kunstcommissie aan het werk zag. Twee dames en een heer zorgen er telkens voor dat in de hal van ons gebouw een wisselende expositie is. De man links is een buurman die zojuist passeert en net als ik de complimenten overbrengt over de inspanning die de anderen zicht getroosten. ‘Het thema is vrouwen’, vertelde een van de dames en zij vervolgde: ‘J. klimt op de ladder om de schilderijen op te hangen, wij kijken of het recht hangt’. Dus dat hebben de dames van de kunstcommissie handig geregeld. En dit is wat er voorlopig weer hangt.

Ik vind het weer een aardige keuze. Vanwege de lichtinval op het spiegelende glas, heb ik een beetje schuin moeten fotograferen.