Koffie in Schiedam

Van de parkeerplaats naar het huis van mijn vriendin, passeerde ik deze molen. Gebouwd in 1794 en met een indrukwekkende historie van tegenslag en branden is Molen de Walvisch sinds 2018 ook een museum. Schiedam heeft maar liefs zeven molens. Het merendeel, de brandersmolens, maalde graan voor de branders, die moutwijn stookten voor de jeneverindustrie. Om binnen de bebouwing voldoende wind te vangen, en voor een grotere opslag- en productiecapaciteit, groeiden de molens uit tot de hoogste ter wereld.

Als ik verder langs de haven naar haar huis loop, zie ik in de verte alweer een molen staan. Wat een fraai stadsbeeld biedt Schiedam toch en dan valt mijn oog ook nog op een auto die museumwaardig is. Mijn vriendin verhuisde van Breda, ook al een mooie stad, naar hier. Ze heeft even moeten wennen maar inmiddels wil ze niet meer weg. Niet zo gek als dit je uitzicht is. Voor de storm in alle hevigheid losbarstte, was ik weer thuis. Eten in huis, ramen dicht, boek op schoot. Ik kom ook de rest van de dag genoeglijk door.

Stukken beter

‘Kijk’, zou ik tegen de uitbater van gisteren willen zeggen, ‘zo hoort een plantje op een terrastafel er ongeveer uit te zien’. Het hele Doelenplein ademt trouwens een goede sfeer uit en samen met een vriendin zat ik er heerlijk een broodje makreel te eten. Het was er druk op een gezellige manier, de internationale menukaart is een feest en de bediening uiterst prettig. Het restaurant heet Hanno en ik kan het van harte aanbevelen.

We slenterden nog even over de donderdagse markt, maakten nog een stads ommetje en waren na afloop weer helemaal op de hoogte van elkaars wel en wee. In het najaar ga ik haar weer eens opzoeken in Schiedam. Zo doen we dat al jaren en onderhouden met veel plezier onze vriendschap. Top dag!

Regenboog

P1240433

Er viel niet zo gek veel kleurrijks te fotograferen op deze dag waarop het werkelijk geen seconde droog was. Met een vriendin liep ik gearmd samen onder een paraplu door het centrum van Schiedam, waar zij woont. En ach, die regen deerde ons niet eens. En dat de zon niet hoeft te gaan schijnen om toch een regenboog te zien, is hierbij ook maar weer eens bewezen.

P1240435

Uiteindelijk kwamen we bij een warm en knus eettentje terecht waar we al babbelend een overheerlijke lunch wegwerkten. De straten waren leeg, ons uitzicht nattig maar onze magen weer goed gevuld.

P1240437

Jan en Claudia

DSC_0081-001

Toen ik laatst dit mooie klokgeveltje in Schiedam passeerde, zag ik deze dramatische verwijzing. Zou Claudia Jan bedrogen hebben? Heeft Jan eerst een jaar lang in de avonduren en de weekends dit pandje opgeknapt om er daarna al snel achter te komen dat Claudia hem niet trouw was? En dat hij uit woede toen met de verfkwast en een lange ladder aan de gang is gegaan? De felle halen waarmee Claudia’s naam is doorgekruist, beloven niet veel goeds. Loopt Claudia met gebogen hoofd door Schiedam nu het zo overduidelijk is hoeveel verdriet ze Jan heeft aangedaan? Vragen, vragen, vragen. Via internet vond ik zowaar hier hun geschiedenis.

Ingepakt

DSC_0074

DSC_0080

Een leuke vriendin verhuisde begin van het jaar van Breda naar Schiedam. In die periode hielp ik haar in het oude huis met het sorteren en wegbrengen van overtollige spullen naar de stort.  Gelukkig zag ik die dag ook voor het eerst haar nieuwe woning, die toen nog niet ingericht was. Inmiddels woont ze er een half jaar en heb ik haar knusse grachtenappartement eindelijk nogmaals bewonderd. Ze heeft een achtergrond als binnenhuisarchitect dus de inrichting was subliem.  De zon scheen, uiteraard maakten we een stadswandeling.  Breda mag dan een aantrekkelijke stad zijn, Schiedam kan er ook wat van. We kwamen nog twee leukerds tegen.  Die zijn wel héél enthousiast aan het inpakken geweest.

DSC_0084

DSC_0075