Rondje over het erf

Telkens als de wijnboer zich na een uurtje werken weer vertoont, zitten in zijn haar mini bloemetjes uit de vlierboom. Hij moet een beetje onder die boom doorduiken om in de wijngaard te komen. Het staat hem erg charmant. Vanaf mijn vaste rustplaats, want ik pauzeer heus vaak heb ik zicht op de phlomis die in volle bloei staat.

De hotlips salie in de kruidentuin die we vorig jaar plantten, gaat fantastisch en maakt haar naam wel waar. En van een vorig jaar verstrooid mengsel hebben we nu pas plezier met deze mooie blauwe bloemen. Volgens mij is dit het Juffertje in ’t groen. Zo is er van alles om ons over te verheugen en de rommelhoekjes op het erf laat ik wijselijk (nog) niet zien.

Op mijn knieën

Dit wilde margrietje hebben we getransplanteerd vanuit het grind naar een plek waar ik een wilde bloementuin beoog. Het ziet er naar uit dat ze het wel prettig vindt op haar nieuwe stek.

Deze heet hotlips en namen we mee vanuit NL. Het is salievariant die in de kruidenhoek een plaatsje vond, al moet ik nog even nagaan of hij biologisch gekweekt is. Voorlopig mag zij haar vrolijke bloemetjes laten zien. De verbena is ook vanuit NL meegekomen. De ene helft slaat aan, de andere niet. Daar vóór moet nog wat laag paars spul komen, dat we ook transplanteerden. Maar dat ziet er zo sneu uit en is ontoonbaar. Ik knip het af maar laat de wortels staan. Wie weet volgend jaar? En aldus rommelen we hier vrolijk verder.

De kruidentuin en een onverlaat

DSC_0046
In maart ziet het er altijd een beetje troosteloos uit, maar elk jaar komt het weer goed met de salie (vooraan) en de oregano. Die laatste wordt veel in sauzen en over de pizza gedaan. Van salie gaat een ontstekingsremmende werking uit, heb ik me laten vertellen. En je kunt de blaadjes ook gebruiken om je tanden mee te poetsen als je geen tandpasta in huis hebt. Over pasta gesproken: een saus van roomboter en kleingesneden salie over de pasta smaakt heerlijk. DSC_0040DSC_0043 De helft van de gezaaide rucola (links) staat in de volle grond, de rest mag nog even verder groeien in de pot. En kijk, ook de wortels in een pot (rechts) doen het goed. Maar wij eten natuurlijk geen wortels uit een pot, dus die mogen nog even doorgroeien voor ze de grond ingaan. Terwijl we vanmorgen vanuit onze stoelen tevreden vaststelden dat de courgettes en tomaten het zo goed doen, viel de blik ineens op omgewoelde aarde. Weg aardappelplantjes. Ook drie bonenstruikjes waren vernield. Het kan haast niet anders dan dat hier een haas, waar we zaterdagochtend met vertedering naar hadden zitten kijken toen hij zich als een poes lag te wassen, bezig is geweest. Verdorie! Er staat inmiddels een afrastering om de bonen. Tenslotte nog een foto van onze consumptiedruiven aan de pergola. Met juni op de kalender gaat de moestuin in sneltreinvaart.
DSC_0002