Toegift

De zomerse dagen houden ons vakantiegevoel nog helemaal in stand. We zaten gistermiddag met z’n vieren aan het ijs en de koffie op de Markt in Delft. We bekeken de stad opnieuw met toeristenogen en prijzen ons gelukkig hier te wonen. Eerder hadden we in de gemeenschappelijke tuin van ons gebouw een soort picknick gedaan.

Met dit mooie weer ga je immers niet op een bovenhuis zitten lunchen. Ik maakte een quiche met camembert en tomaten een heerlijke salade. We aten vers gemengd fruit toe. Dat liet zich eenvoudig naar beneden dragen waar we, voorzien van een glaasje wijn en gekoeld water, twee heerlijke uurtjes doorbrachten met familie die ook vrienden zijn. De stadswandeling na afloop eindigde op de al eerder genoemde Markt. Van dit soort dagen krijg je niet snel genoeg.

Knus

We maakten er een luie zondagochtend van. Wat achteraf niet heel slim was, want toen we eindelijk wél naar buiten wilden, goot het! Nou, dan nog maar een kop koffie en de weekendkrant. Morgen ga ik beginnen aan de tweede serie oefeningen van Vitaal Oud Worden, een oefenprogramma dat elke vier weken zwaarder of intensiever wordt. Met die wetenschap lummel ik de zondag door. Vanavond komt een vriendin hier eten. ‘Als jij nou daar gaat zitten en wij hier, dan hebben we toch de gepaste afstand’. Zo gaat dat tegenwoordig. We hebben de eettafel er speciaal voor verlengd. De pompoensoep is klaar, de spinazie-zalmtaart ook. De salade maak ik op het laatste moment en het nagerecht hoeft alleen nog maar geassembleerd te worden. Ik denk dat ik de kaarsjes nu al aansteek.