Overtreffende trap

We begonnen boven aan dek en lieten ons direct imponeren door de hoogste windmolen van Nederland. Die is nog in de testfase maar zal uiteindelijk deel gaan uitmaken van een windmolenpark op zee. De boot waarmee de staanders van deze molens vervoerd gaan worden, is daartoe speciaal uitgerust en kan zelf vier staanders vanonder zijn eigen bodem de zee in laten zakken om het enorme gewicht stabiel te houden tijdens het plaatsen.

Uiteindelijk gingen we benedendeks zitten want het was toch wel erg fris. Vandaar uit zagen we het grootste containerschip liggen met een ‘kleine’ bunkerboot ervoor. Het is onvoorstelbaar dat dit hele gebied pas sinds 2008 is ontwikkeld. En de ambities zijn enorm. Binnen dertig jaar zullen alle activiteiten CO2 neutraal moeten zijn. De Rotterdamse haven pakt de handschoen op, las ik. Daar heb ik echt alle vertrouwen in na wat wij gisteren hebben gezien.

Kleinkinderlustrumdag

Er waren nog meer verjaardagen in te halen. Vier kleinkinderen in een traditioneel dagje uit. Het werd Futureland op de Maasvlakte. Veel indrukwekkende informatie, veel interactieve opdrachten, een boottocht met uitleg en een versnapering met de verjaardagscadeautjes toe. We probeerden voor de vijfde keer een activiteit te vinden die voor iedereen de moeite waard is. Dat lijkt weer helemaal gelukt. Ook voor de opa en oma was het weer genieten.

Foto’s van alle imposante havenactiviteiten komen nog een volgende keer aan bod.

Mobiel

Om acht uur gisteravond stonden onze mannen ons in Rotterdam op te wachten waar we met de Thalys net waren binnengerold. En vanmorgen stond ik om negen uur al weer hier, voor de aanvraag van een nieuw rijbewijs. Vóór we naar Italië vertrekken moet dat geregeld zijn dus we hebben een strakke planning. Ik probeer nog wat actuele foto’s die ik in Parijs maakte, in te voegen in mijn blogs van de afgelopen dagen. Ik maakte ze op mijn mobiel omdat ik persé niet met een camera wilde sjouwen. De man die normaal gesproken mijn lastezel wil zijn, was immers niet mee. Enfin, wie zin heeft scrolt nog even terug. Deze foto’s zijn verse Delftse plaatjes. Ook weer fijn om thuis te zijn.

De watertoren

P1240586

Het komt mooi uit dat de bomen hier nog kaal zijn, zo is er zicht op de oude watertoren in Delft. De toren werd in 1895 in neorenaissancestijl gebouwd en kon 600.000 liter bevatten. Inmiddels is het gebouw te huur voor vergaderingen, fotoreportages en nog zo wat. Als monument staat het als een baken op de grens van het centrum.

DSC_0032

Vlakbij is dit plastiek te zien dat een aandoenlijke aanleiding heeft. Doet mij denken aan de tijd dat onze Rotterdamse familieleden jerrycans met schoon water vulden als ze in Den Haag waren. Wij waren immers aangesloten op de duinwaterleiding. Gelukkig hebben we over het Delftse en Rotterdamse water niets meer te klagen. En zo hoort het ook.

DSC_0035

DSC_0036-001

Rokjesdag

P1240480

Boten, zon en vissen. Ze zijn te zien op een schilderij in de ondergrondse parkeergarage in Ridderkerk. Twee vriendinnen en hun moeders dronken in het winkelcentrum samen koffie tijdens onze jaarlijkse afspraak. Het was het verzamelpunt om niet lang daarna door te rijden naar een terras aan het water.P1240482

Het schilderij kwam tot leven. De vissen lagen op ons bord, de zon scheen overvloedig en het bleek een halteplaats voor de waterbus, die dus een boot is.

P1240487

Paviljoen Struis ligt op een drierivierenpunt en met de waterbus vaar je ook naar de molens in Kinderdijk, naar hartje Rotterdam, de Biesbosch en Dordrecht. Wat een perfecte plek voor onze bijbabbeldag die wat mij betreft rokjesdag werd.

Thuis en jarig

DSC_0001-001

De opa en kleinzoon kwamen met de nachtbus terug. Die reis verliep zó voorspoedig dat ik in het holst van de nacht, rond half vijf, het sein kreeg dat ze al bij Rotterdam reden. Rond zes uur werd de jarige opa door onze zoon voor de deur afgezet. Waarna ik hem van harte feliciteerde en we allebei nog tot half elf sliepen. Bij een kop koffie was het tijd voor het cadeau en de verjaardagspost.

DSC_0003-001

Vanavond komen vrienden eten, de rest van de dag besteed ik dus aan de voorbereiding van een etentje. In de tussentijd luister ik naar zijn enthousiaste verhalen over de trip. En naar de top 2000.

DSC_0012

Hyper

P1230408

In de Kunsthal in Rotterdam is momenteel een tentoonstellig die ik graag wilde zien. De wijnboer ging mee al had hij geen idee wat er geëxposeerd werd. We hebben onze ogen uitgekeken. Hyperrealisme heet deze kunstvorm en dat is het. Soms zijn de menselijke gestalten verkleind, soms vergroot maar altijd nét echt waardoor er een vervreemdend effect ontstaat.

P1230404-001

P1230406

De net geboren baby is meer dan vijf meter lang en daardoor een stuk minder aandoenlijk dan een échte. Gisteren was ik een dag met mijn dochter in de sauna. Dus toen ik vandaag de mens in al zijn naaktheid grondig stond te bestuderen, voelde dat zowel ongemakkelijk als fascinerend.

P1230407

(nog tot 1 juli te zien)

Contrasten

P1230270

Vrienden staan momenteel op een camping in Maasland en ik was daar gistermiddag. Op iets meer dan tien kilometer afstand waande ik me even in een andere wereld. De wereld van smakelijke maaltijden bereid op een campinggasje. Van buitenleven in de avondzon. Van gastvrijheid, gezelligheid en mooie uitzichten.

P1230271

Vandaag ging ik samen met een zus naar Rotterdam, waar zij even op het kantoor van de Eendracht moest zijn. Jammer genoeg lag het schip niet op de kade.

P1230280

Grootsteeds, indrukwekkend en onder een  helderblauwe hemel was ik beland in weer in totaal andere wereld. Twee werelden binnen twintig kilometer van mijn huis. Ik hou van alletwee.

P1230282

.

Bloggers in Utrecht

P1220923

P1220926

P1220927

Delft, Rotterdam en Utrecht. Daar was ik vandaag. Mooie stations, stuk voor stuk. Maar daar gaat het helemaal niet om. Ik moest er gebruik van maken om vijf vriendinnen te ontmoeten. Een spontane actie en reactie op dit blog resulteerde in een afspraak met andere bloggers. We blijken gelijkgestemden te zijn maar dat kwam niet als een verrassing. Via het lezen van elkaars blogs, soms al jaren lang, kén je de anderen al. En zet zes bloggers bij elkaar, dan heb je er geen kind meer aan. Het begin van een nieuwe vriendinnenclub. Mét vervolgafspraak. Wat een weelde.

P1220929

Overigens zijn de mannen die eerder aangaven in de toekomst ook aan te willen sluiten, nog steeds van harte welkom.

Rotte

dsc_0063

Rotterdam heeft zijn naam aan dit riviertje, de Rotte, te danken. In een oude limonadefabriek aan de Rechter Rottekade is een bedrijfsverzamelgebouw gevestigd waar we veertien jaar geleden tegels en sanitair kochten voor ons Delftse huis. De wastafel vertoont onder het glazuur barsten en we willen eens horen of en hoe daar wat aan te doen is.  We werden vriendelijk te woord gestaan door de eigenaar van de Stone Company, die als enige in het gebouw niet failliet ging. Hij vroeg ons foto’s te maken en te mailen. Dat klinkt alvast hoopvol. Ik sta hier met de rug naar de A20 toe waar de vrijdagmiddagspits net begonnen is. En daar zie je dan niets van op dit waterige kiekje.