Pausen

Facebook meldt mij elke ochtend wat ik een aantal jaren geleden heb geplaatst. Vooral als het onze kleinkinderen betreft, klinkt er een ‘oh ja!’ Maar verder is het niet erg interessant en neem ik het voor kennisgeving aan. Gisteren las ik dat we precies acht jaar geleden de film Habemus Papam zagen. Daarin kregen we een inkijkje in het Vaticaan tijdens een Paus verkiezing. Het toeval wil, dat we gister aan het eind van de middag in het filmhuis The Two Popes zagen. Benedictus trad af, Franciscus aan. Wij, ex-katholieken, vonden het een fantastische film in meerdere opzichten. Briljant gespeeld door Antony Hopkins en Jonathan Pryce. Een boeiend verhaal tegen de historische achtergrond, prachtige dialogen, mooie beelden en met de nodige humor. Eens in de acht jaar een film over het rijke Roomse leven, het bevalt ons prima.

foto’s van het internet

What’s in a name

DSC_0027

Mijn ouders wilden bij mijn geboorte, vandaag precies 66 jaar geleden,  met een leuke naam voor de dag komen. De oma’s werden vernoemd in mijn tweede en derde naam. 1950 was een zogenaamd Heilig Jaar in de Rooms Katholieke Kerk en de eerste heilige die benoemd werd was Emilia. Zo kreeg ik de doopnamen Emilia Maria Sijbrigje. Mijn roepnaam werd Emieleke en dat zeggen mijn ouders en de wijnboer nog steeds. Maar die lange naam werd op school vaak verkort tot Emiel en daar heb ik zelf bij een schoolwisseling Emie van gemaakt. Naar Ems, Eem en Wempie luister ik ook, want er zijn mensen die me zo noemen. In Italië heet ik weer gewoon voluit Emilia.

(foto Sybke)