Een groot atleet

Paul Veenemans, de naamgever van het sportevenement bij ons voor de deur, kwam als roeier uit op de Olympische Spelen in 1972. De spelen in München, die mensen van mijn leeftijd zich herinneren door de vreselijke aanslagen. Hij eindigde er als zevende en overleed een jaar later op 26 jarige leeftijd aan de gevolgen van een verkeersongeluk. Deze atleet blonk niet alleen uit in roeien maar ook in hardlopen, wielrennen en schaatsen. Vanaf 1975 wordt dit sportevenement met zijn naam gehouden.

Wij zagen vanmorgen hoe er een Rode Kruispost in het plantsoen werd opgetuigd. Rond een uur of twee waren de botenstellingen leeg en werd de laatste skiff naar de vertrekvlonder gedragen. Ik zag nog net twee roeiers richting Den Haag varen. Spectaculairder werd het voor ons niet. Voor de deelnemers ongetwijfeld wél en de naam Paul Veenemans is weer even uit de vergetelheid gehaald. Ook mooi.

Wedstrijd voor de deur

Vandaag en morgen wonen wij dichtbij het evenemententerrein waar gestreden wordt om de Paul Veenemansprijs. Dit is een variant op een triatlon, een wedstrijd bestaande uit vier onderdelen, verpreid over één weekend. Schaatsen, wielrennen, hardlopen en roeien. Elke deelnemer moet aan minstens drie onderdelen deelnemen, waarbij het roeien verplicht is. We werden door de roeivereniging De Delftse Sport hierover keurig geïnformeerd.

Vandaag was het opbouwen van botenstellingen en de verschillende verenigingen komen hun boten afleveren. Er is een heel verkeersplan voor de botenwagens opgesteld waarbij het buurtverkeer zo min mogelijk gehinderd wordt. Ik hoop morgen in de gelegenheid te zijn wat van de wedstrijd te fotograferen. Voorlopig zag ik de waterscouts als een soort armada langsvaren. Die hebben er niets mee te maken, maar ik hing nou eenmaal toch uit het raam.

Ieder zijn eigen ding

Een man in zijn bootje met knalharde dreunende muziek. Hij geniet ervan. Wij iets minder.

Nu de rest van dit wandelgezelschap op een bank is gaan zitten, valt er een gesprek met elkaar te voeren. Want dat gaat lastig als je in een rolstoel zit en voortgeduwd moet worden.

Met veel geduld en een paar krijtjes zitten moeder en kind bij een speeltoestel.

Laten we er even bij gaan zitten, hebben ze gezegd toen ze elkaar op de fiets tegenkwamen.

Heerlijk de overtollige energie er uit roeien na een weekje thuiswerken. Alleen de twee wandelaars die op zaterdagmiddag een ommetje maakten, staan niet op de foto.

Types

dsc_0007-001

Ze zijn er bijna klaar voor en krijgen de laatste instructies vanaf de wal. Ik keek met belangstelling naar deze roeiers. Mutsen diep over de oren want het was echt fris vanmorgen.

dsc_0010-001

dsc_0011-001

Met een paar forse halen varen ze uit beeld. Koud hebben ze het dan al niet meer. Op zaterdag en zondag is er nauwelijks binnenvaart in het kanaal bij ons voor de deur. Dat geeft de roeiers heerlijk de ruimte. Het verschil in voortbewegen en uiterlijk tussen beide type boot is enorm, bedacht ik al langs wandelend.  Dat stond dit stel zich ook net te bedenken.

dsc_0009-001