We missen jullie

Lieve kids we missen jullie tot snel! Afgezien van het woord kids is dit natuurlijk een heel lieve boodschap op de ruiten van deze school. Ik weet niet wie die hartjes er onder heeft getekend maar ik vermoed ‘de kids’ die de school ook missen. We namen een andere stadsroute vanmorgen want toen ik woensdag schreef over de lijnbaan die vanaf de Rietveldse Toorn naar de Geerweg liep, wilde ik wel eens met eigen ogen zien hoe lang dat henneptouw geweest moet zijn wat toentertijd gemaakt werd. We schatten toch wel een kleine vijfhonderd meter. Het deel dat we hier zien heeft nog veel charmante maar kleine grachtenpanden. Verderop is lelijke nieuwbouw gekomen. Ik heb nooit de neiging daar foto’s van te maken. Misschien toch nog eens doen, voor het contrast.

Het huis van Neeltgen

Rietveldse Toorn 1448

We passeren deze toren twee maal tijdens onze bruggenloop. De straatzijde levert dit plaatje op. De voorgevel is bepleisterd en voorzien van jaartal en naam. Oorspronkellijk was het een verdedigingstoren maar al snel daarvoor niet meer geschikt. Al in de 16de eeuw werd de toren bewoond. De namen van verschillende bewoners zijn bewaard gebleven. Zo werd de toren in 1582 bewoond door een vrouw, genaamd Neeltgen Denijs die er een spinbaan of lijnbaan had. Die liep van de toren over de wal naar de Geerweg. Die lijnbaan, waar uit hennep touw werd gemaakt, moest de ruimte hebben en dat kon aan de rand van het drukbevolkte centrum. De afmeting van de banen bepaalde de lengte van het touw. Wij liepen niet naar de Geerweg maar staken de Koepoortbrug over om aan de andere kant opnieuw de Rietveldse Toorn te zien liggen.

Er staat behoorlijk lelijke nieuwbouw tegenaan, zie de brandtrap op de bovenste foto. Ook links op deze foto is er nog een stukje van te zien. Maar dat negeren we gewoon. Vandaag kijken we graag naar de schoonheid.

Koude voeten

DSC_0036
Pas vanmiddag, toen de zon eindelijk een beetje was doorgebroken, maakte ik een wandelingetje door het centrum van Delft. Dat blijft vet genieten om het maar eens populair te zeggen. De Rietveldse Toorn (dit is de spelling op de koperen gevelplaat) staat met zijn voeten in het water en komt wel vaker langs op mijn blog (klik). De toren kent een heel lange geschiedenis (klik) van verdedigingstoren, korenmolen, tapperij tot woonhuis. Een historisch en romantisch plekje om te wonen maar ik zou niet graag ruilen. Het lijkt me dat het er altijd koud, kil en vochtig is. Ik ben toch meer van het hoog en droog.