Serieuze kunst

Je blijft omhoog kijken. Op één toegangskaartje konden we vijf kerken bezoeken en overal stonden we met open monden van verbazing te genieten. Ravenna is een belangrijke archeologische vindplaats.Toen de macht van Rome afnam, werd Ravenna in 402 de hoofdstad van het West Romeinse rijk en dat is te zien.

Ook de vloeren deden mee in de pracht en praal. Bij vloeren denk ik sowieso aan al die voetstappen die er in de loop der eeuwen zijn gezet. Van mensen met harten vol vreugde of verdriet. Je voelt er de geschiedenis het meest tastbaar.

Pas sinds 2002 is het Domus dei Tappeti di Pietra te bezichtigen, waarvan deze twee kleine afbeeldingen afkomstig zijn. Het staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco en wordt bovendien prachtig gepresenteerd, drie meter onder straatniveau, liggend onder een eenvoudige kerk waaraan je zo voorbij zou lopen. Ravenna dus. Het bleek een verrassende stad waar we ons bijzonder goed hebben vermaakt.

Processie

Aan de kloostermuur werd gisteren een kruisbeeld opgehangen. Een paar uur later zou daar de grote processie langstrekken. Langzaam aan verzamelen zich belangstellenden langs de route, elkaar voortdurend een Buona Pasqua toewensend.

De mensen met de puntmusten zijn boetelingen, later is deze dracht door de Ku Klux Klan overgenomen, zeg ik er volledigheidshalve bij. Vooral de klaagzangen door de mannen gezongen, maken het tot een zeer indrukwekkend en ingetogen geheel. Religie speelt hier nog een grote rol. Wij staan erbij en kijken ernaar.