Het honderdste bruggenloopje zo ongeveer

Het blijft één van mijn favoriete straten; de Trompetstraat. Autoloos maar vol met geveltuintjes, we passeren deze straat tijdens ons bruggenloopje. En ik laat jullie meteen even kennismaken met Willem de Reiger. Zijn naam kreeg ie omdat een vriendin mij vertelde dat haar man vroeger voor hun kinderen verhaaltjes verzon over Willem de Reiger en sindsdien heet voor haar elke reiger Willem. Onze buurtreiger dus ook. Deze lantarenpaal is een vaste stek van hem omdat bewoners op de eerste etage hem nog wel eens brood toewerpen. Hij zit hier overduidelijk te bedelen.

Wij hebben wat minder geduld dan Willem en vervolgen ons ommetje richting de Plantagebrug. Dat is een fiets- en voetgangersbrug waar de mensen over het algemeen een pas opzij zetten om elkaar passeerruimte te gunnen. En daar zijn we dan heel tevreden over. Zo lopen we, als we weinig tijd hebben voor een natuurwandelingetje, onze vaste route voor minstens de honderdste keer en het verveelt nooit.

Méérkoeten

Het is een hele kolonie hier in het plantsoen voor de deur. Niet zo vreemd als je bedenkt dat er heel wat nesten van meerkoeten in de buurt zijn. Als veel van het jonge spul ook daadwerkelijk groot wordt en niet voortijdig door een reiger is verschalkt, dan krijg je dus dit soort groepsvorming. Naast waterplanten, weekdieren en waterinsecten voeden ze zich ook met gras, zaden en bessen. Als ik me tussen de buien door even naar buiten waag, constateer ik dat het gras voorlopig niet gemaaid hoeft te worden.

Uitgebreide familie Meerkoet

In het voorjaar heb ik tamelijk intensief het wel en wee gevolgd bij de familie Meerkoet. Eieren, aantal jongen, lege nesten; alles hield ik bij in een klein boekje dat als titel had Natuur voor Binnenblijvers. Tijdens die eerste lockdown-periode maakten, wij net als de rest van Nederland, op gezette tijden een ommetje door de buurt.

Als ik zo de Meerkoeten bezie was het voor hen een vruchtbaar jaar. Of dat andere jaren ook zo is, weet ik niet want ik hield het nooit bij. Van alle watervogels hier voor de deur zijn de meerkoeten onze favoriet. Meeuwen zijn brutale schreeuwers, reigers zijn het ene moment nerveuze fladderaars, dan weer zoutpilaren en de nijlganzen zijn hoog op de poten staande bemoeiallen. Deze kolonie Meerkoeten bestaat uit minstens twintig leden. Ze scharrelen in het gras en komt er een hond aan, dan huppen ze het water in. Het is nu genoteerd in mijn boekje en op mijn blog. Voor wat het waard is.

Wijze reiger

Het viel ons op dat de vaste reigers die bij ons voor de deur de kade bewonen van het Rijn- Schiekanaal, nergens meer te bekennen zijn. Zouden ze de drukte ontvlucht zijn toen hier gedurende de hittegolf een soort badplaats ontstond? Grote vraag is ook of ze nog terugkeren of zich voorgoed hebben laten verdrijven. Deze reiger kwamen we tegen in de heemtuin bij de Papaver. Dat is een veel natuurlijker omgeving dan de lantarenpalen en brugleuningen van waaraf ze in het water koekeloeren op zoek naar een visje. Of het onze buurreiger is kan ik met geen mogelijkheid zeggen maar ik hoop het voor hem of haar. Een beetje reiger wil zich toch graag in een rietoever vestigen?

Wie zit hier?

Onze vogelgids ligt in Italië en internet bood geen soelaas. Maar we stonden er wel ademloos naar te kijken gisteren. De stoep eronder ziet er zo uit.

Dus dachten we eerst aan een reiger. Maar nee, dat is het zeker niet. Alle hoop is nu gevestigd op de vogelkenners onder de lezers. We schatten dat ie minstens veertig centimeter groot is, de snavel is geel en hij zat behoorlijk hoog in de boom. Maar wel gewoon in de stad, langs het kanaal. Kijk wie ons gezelschap kwam houden. Ik voelde hem langs mijn benen strijken toen ik aan het fotograferen was.

Het was een lente-achtige zondagochtend, negen uur, honderd meter van onze voordeur en we hadden al twee alleraardigste buren ontmoet.

Eten en opgegeten worden

Toen ik gisterochtend tamelijk gelukzalig door Delfgauw liep, kwam ik deze knoesten tegen. Ooit vormden ze de zijkant van een hek, inmiddels zijn ze teruggegeven aan de natuur. En hoe!

Zwammen zijn aan binnen-en buitenkant bezig en hebben er een smakelijke kluif aan waarmee ze nog jaren vooruit kunnen. Mossen versieren deels de bovenkant en vormen misschien wel een zachte bekleding voor wie hier wil verblijven.

Want ik heb zomaar het idee dat een reiger of andere grote vogel deze paal gebruikt als eetplaats. Lekker een krabbetje verschalken en de onverteerbare resten laat liggen. Misschien kan een zwam er nog wat mee?

Het leven langs de waterkant

Er zijn herriemakers en rustiger types die uren op wacht staan. De nijlganzen en de reigers zijn in voortdurend gevecht om de beste plek aan de waterkant.

Tevreden hondenbezitters zie je hier ook voorturend. En ik zie ze bukken om op te ruimen wat de honden op hun ronde vooral ook komen doen. Van dat opruimen word ik dan heel tevreden.

Rustige genieters op hun bootje. Zodra je van die oude veilingboten ziet, staan er meestal kratten bier en drinkende mensen op en hoor je harde muziek.

Rommelmakers. Hou je altijd. Afvalbak op nog geen meter afstand.

Fietsende gezinnen en gezelschappen, soms noodgedwongen met een paraplu in de hand. Maar meestal rustig voorbij peddelend.

Al met al hebben wij het levendigste uitzicht dat je maar bedenken kunt.

Verslag van de ijsmeester

dsc_0052

Sta ik me net te concentreren op de ijsdikte, komt er een vrouw met camera langs. Moet ik toch weer even waakzaam zijn. Hmm, ze is rustig en lijkt geen slechte bedoeling te hebben. Goed, daar ga ik dan.

dsc_0054

dsc_0059

dsc_0060

Beetje voorzichtig stappen, anders glij ik uit en ik wil niet voor schut gaan op een foto. Nou ja zeg, nergens meer een wak te bekennen, ik zal een andere plek moeten vinden om een visje te kunnen verschalken. Nog twee keer nachtvorst en de ijspret voor alle Nederlanders is compleet. Ik hoop dat ze mij en mijn gevederde vrienden wat eten toe willen werpen.

Vanuit de hoogte

DSC_0037

Toen ik gisteren stond te wachten tot de brug open zou gaan, had ik alle tijd om goed om me heen te fotograferen. Hier zwemt de familie Zwaan-kleef-aan. Altijd een chique clubje.  Heel wat anders dan deze schreeuwlelijk, de nijlgans. Je ziet ze vrijwel altijd in paren, deze eenling leek radeloos. Hij fladderde wat verwilderd rond.

DSC_0032

Er wonen hier ook twee reigers die elkaar het leven voordurend zuur maken. Ze vissen in de zelfde vijver, hè. Na elke grote vrachtboot laait hun strijd weer op. Zien jullie waar deze reiger even zijn tussenstop heeft gemaakt? Goed zoeken.

DSC_0070

DSC_0046-001

Dit stelletje, dat ik als soort niet direct herken, zit al het gedoe vanuit hun hoge positie gade te slaan. Eén grote Avifauna hier.

Vliegbewegingen

P1240088

De hemel zit vol met condensstrepen van vliegtuigen van en naar The Hague-Rotterdam Aiport. Beter bekend als Zestienhoven. De opkomende zon geeft elke ochtend deze fraaie kleurschakeringen.

P1240054

Een vliegend insect had onze hooggelegen huiskamer weten te bereiken. Hij zat binnen tegen de ruit verlangend naar buiten te kijken en ik gaf hem uiteraard zijn vrijheid terug.

IMG_20181019_160841

Vanwege werkzaamheden staan er hekken langs het kanaal.  Vogels hebben daar geen hinder van, die vliegen toch wel op. Mij hinderde het hek wel. Die reiger langs de kant komt niet erg goed uit de verf.

IMG_20181019_161054

En zou ik zélf nog willen vliegen dan had ik dat over het over het asfalt kunnen doen. Er lagen skates om gratis mee te nemen. Een paar maten te klein, dus daar wordt vast iemand anders heel gelukkig mee.