Trui

p1210678

‘Jeroen Krabbé heeft een interessant tv-programma gemaakt over het leven en werk van Picasso. Ik kan het je aanraden’, zei mijn 94 jarige moeder vorige week tegen me. Dus keek ik via uitzending gemist naar aflevering 1 en inderdaad: een aanrader. Heerlijk toch zo’n moeder? Deze vrolijke trui kocht ik in Lanzarote en doet me aan Picasso denken. Maar ook aan de kunstenaar Cesar Manrique aan wie ik mijn hart verloor op dat Canarische eiland. Enfin, vanavond deel 2 van Krabbé zoekt Picasso. NPO2 om 20.25 uur. Ga gerust kijken, vindt mijn moeder leuk.

Geplooide berg

dsc_0011

Nog even terugkomend op het Museum Beelden aan Zee, laat ik wat foto’s zien die ik daar vorige week maakte. Want naast het werk van Picasso raakte ik geboeid door een installatie van Anish Kapoor.

dsc_0013

In een aparte ruimte staat een enorm sculptuur dat is opgebouwd uit gestapelde aluminium lagen. Het lijkt aan de buitenkant massief. Maar beklim je een trap dan kun je vanaf een plateau het kunstwerk inkijken.

dsc_0015

dsc_0016

Wie de moeite neemt op zijn naam te klikken, krijgt het beeld Mountains, nogmaals te zien maar vanuit een nog hoger standpunt. Dan wordt ook duidelijk hoe groot en indrukwekkend het is.

Gembergolf

dsc_0004-001

Zonder dat ik me er van bewust ben, doe ik mee met de gembergolf. Het schijnt ineens hip te zijn overal gember in te stoppen. Nu is het bij trends vaak zo dat je van je zelf denkt er niet aan mee te doen. Maar ongemerkt staan er toch ineens cactussen in huis. Staat er in de helft van de Nederlandse huizen een grijze hoekbank, en draagt iedereen deze winter een geruit overhemd. Die laatste twee opsommingen gelden niet voor mij, de eerste twee wel. Mijn gembergolf heeft Picasso-achtige trekken. Waarmee ik me enorm onderscheid van de grote meute. Toch?

Beelden aan zee

dsc_0007

‘Dan laat ik je ook even zien in welke ruimte ik wel zou willen wonen’, zei mijn zus. Ze troonde me mee naar een zaal met ramen tot aan de vloer en dit uitzicht. Dat er tussen het duin en zee nog de drukke Scheveningse boulevard ligt, is moeilijk voorstelbaar maar echt waar. We bezochten samen een tentoonstelling met keramiek en een enkel beeld van Picasso.

Op mijn beurt kon ik haar vertellen dat ik in het voorjaar in Malaga nog Picasso’s geboortehuis heb bezocht. Waarmee we ongemerkt maar ook onvermijdelijk bij een van onze favoriete onderwerpen waren beland. Het gaat bij ons al snel over huizen, meubels, muurverf en kringloopvondsten. En dat allemaal terwijl we die fraaie kunstweken van Picasso liepen te bekijken.