Noorderzon

Tijdens ons bruggenloopje koerste de Noorderzon aan ons voorbij. Ik was nét te laat om de naam duidelijk in beeld te krijgen. Imposant hè, zo dichtbij en hoog op het water. Het gebeurt vrijwel nooit dat we voor een open brug staan, zeiden we nog tegen elkaar.

Dat is de goden verzoeken, want daar kwam de Splendid aan en ging de brug open. Ik stond vooraan bij de neergelaten slagboom en ben altijd weer onder de indruk van wat er zoal voorbij vaart. Auto en nog een kleine sloep aan boord, cirkelende meeuwen er achter aan.

En toen dat grote schip eindelijk voorbij was, kon ook de skiff, die uit de Kantoorgracht kwam, het ruime sop weer kiezen. De Noorderzon achterna.

Wonen aan het water

Net zoals ik me graag verbeeld dat we hier dicht bij huis door een boslaantje kunnen wandelen, zo wil ik ook graag geloven dat we aan een slingerende rivier wonen. Dat is het Rijn Schiekanaal bepaald niet maar daar waar de bocht is, wordt het beeld toch enigszins idyllisch. Die keurig aangeplante bomenrij bewijst het tegendeel van een natuurlijk verlopende rivier en ook de ophaalbrug met zijn rode lichten voor de scheepvaart laat zien dat dit een dicht bevaren transportroute is. Er wordt momenteel ook veel in gezwommen. maar dat laat ik een andere keer zien. Ach, het leeft op het water we kijken er met plezier op neer en lopen er omheen.

En in onze gezamenlijke hal hing de kunstcommissie onlangs dit schilderij. Kijken we toch nog uit op een rivier.

J. van Munster, zonder titel