Verrijking

Na onze wat chaotisch verlopen wijnoogst hadden we ook onze wijnvrienden uit Italië niet meer gezien. Dat haalden we gistermiddag in met een ‘pranzo’ in een Voorburgs restaurant. Ach, wat zijn goede vriendschappen toch bijzonder en waardevol. Het is handig als er veel gemeenschappelijke interesses zijn en je oprechte belangstelling voor elkaar hebt. In ons geval is dat absoluut aanwezig en zodoende voelt deze vriendschap als een verrijking. Dat de verrijking ook letterlijk genomen kan worden, blijkt uit de presentjes die we kregen.

Zuid Hollandse wijn uit Goudriaan, olijfolie van hun Italiaanse erf, tafelkleedgewichtjes bestaande uit druiventrossen en een stuk natuurlijke zeep waarnaar ik zeer benieuwd ben, gezien de toevoeging. Als sluitstuk laat ik de kerstbal zien, hand beschilderd met motieven die je overal in Umbria ziet. Kostbare vriendschap dus.

Lente-achtig Gubbio

IMG_20190303_142631~2.jpg

Natuurlijk werken we flink door want daarom zijn we hier. Maar de zondag, die vandaag zijn naam ook alle eer aandoet, is en blijft een rustdag. We drinken koffie met en bij onze tuinhulp, die terug is van een verre reis. We praten bij en kopen drie liter olijfolie van hem omdat onze oogst het afgelopen jaar wat tegenviel wat hoeveelheid betreft. Daarna gebruiken we de pranzo in Gubbio en scharrelen nog wat door de stad. We voelen ons weer helemaal thuis na het begroeten van diverse bekenden. Morgen gaan we weer verder op ons erf. Nu nog even niet.IMG_20190303_142851~2.jpg

IMG_20190303_143723~2.jpg

Bescheiden

DSC_0004-001

En dus stond de olijvenoogst op ons programma vandaag. Het weer was perfect, rustig en zonnig. Al klinkt het misschien romantisch of op zijn minst exotisch, het is gewoon hard werken hoor. Twintig bomen uitpluizen, met je haren vastzitten in de takken, bukken bij het laaghangend spul en je enorm moeten uitrekken voor de hoogste olijven.

DSC_0016

Jammer genoeg viel de hoeveelheid erg tegen. Iets meer dan vorig jaar, we kwamen op 17 kilo uit. Onze topoogst bestond ooit uit 45 kilo. Wat ook tegenviel was dat de pers even stil gevallen was. Morgen rond het middaguur kunnen we de olijfolie ophalen. Het zal nauwelijk genoeg zijn voor eigen gebruik dus weggeven zit er helaas niet in.

DSC_0005-001.JPG

Olie

Wat ik óók nog niet geschreven had, is dat de wijnboer momenteel in Italië in de wijn staat te roeren. Hij doet meer hoor. Hevelen, meten en er tegen praten. Bovendien heeft hij gisteren olijven geplukt. Hadden we vorig jaar 45 kilo, dit jaar maar 15. Een enorme hagelbui heeft vorig weekend veel olijven vernietigd. Ja, het boerenleven kent zo zijn tegenslagen. Maar ik zie foto’s voorbij komen van hem en onze vrienden die juichend de geperste olie opvangen. Die in de zon zitten en bij wie wild zwijn staat te stoven voor een gezamenlijke pranzo morgen. Medelijden is dus niet op z’n plaats. In de tussentijd maak ik me nuttig met het allerhande klusjes, gezellige bezoeken en amuseer me prima. Ik kijk uit naar de terugkeer van de wijnboer en de komst van het vloeibare goud.

Handige tip

DSC_0006

Vroeger, ik heb het over de jaren vijftig, zestig in de vorige eeuw, moest je in NL naar een drogist om olijfolie te kopen.  Mijn moeder smeerde er haar droge huid mee in. Ik zie het flesje nog zó voor me, met een handgeschreven etiket er op. Tegenwoordig zit ik nogal eens onkruid tussen de steentjes weg te trekken. Daar heb ik handige hulpstukken voor. Mijn handen. ’s Avonds stop ik die handen in een bakje met warm water waaraan wat olijfolie is toegevoegd. Uit eigen voorraad, dat spreekt. Om praatje en plaatje toch nog een beetje samen te laten vallen is de onderste foto. Die bovenste is alleen voor de mooi.

DSC_0019

Op het sint Pieterplein

p1210473

Ondanks het miezerige weer besloten we vanochtend Gubbio in te gaan voor het Festival del Medioevo, het middeleeuws festival. In dat kader werden de afgelopen week lezingen en muziekuitvoeringen gegeven maar daar kregen we weinig van mee. Op de middeleeuwse markt vandaag was nog erg rustig rond elf uur. De ambiance op het Piazza san Pietro klopte wel helemaal. We proefden de eerste olijfolie van dit jaar, twee dagen geleden geperst. We kwamen de eigenaar van het tuincentrum tegen en maakten even een praatje. We kochten wat fruit maar verder niets van alle lekkernijen die bomvol calorieën zitten. p1210472

Bij de supermarkt deden we onze gewone boodschappen en konden daarna buiten in het zonnetje ons middagbroodje eten. Da’s tóch genieten maar dan zonder extra calorieën.