Reisverslag

Wat waren we blij toen we hier op tijd waren. Dit is de zijkant van Station Nijmegen, waar de shuttlebus naar Weeze vertrekt. Vanwege een uitgevallen trein moesten we al reizend ons schema omgooien en kwamen tenslotte via de sprinter van Tilburg naar Arnhem precies op tijd in Nijmegen aan. In Weeze bleek onze vlucht een vertraging van veertig minuten te hebben. Maar uiteindelijk stapten we rond tien uur ‘ s avonds in Ancona van boord. Nog een uurtje rijden en we waren thuis.  Zelfs in het donker konden we zien dat de natuur een inhaalslag had gedaan tijdens onze afwezigheid. Uitbundig met een neiging tot overwoekeren. We weten wat ons te doen staat de komende tijd.

Van thuis naar thuis

20180827_085331_HDR

Station Nijmegen. Het is maandagochtend 8.24 u. We drinken er koffie en wachten op de shuttlebus die ons naar het vliegveld in Weeze brengt.

20180827_103740

Het is nog rustig bij de gate maar mijn lange reisgezel is wat ongedurig van aard en staat alvast in de rij. Het is 10.45 u.

20180827_140705

Onmiskenbaar Italië. We zijn er weer. We halen nog een bestelling op in Sassoferato en koersen dan naar Gubbio. Het zal 14.05 zijn.

IMG_20180828_111443

Dinsdagochtend, 10.55 u. Op de markt in Gubbio lopen we aanwaaivriendin Marquerite tegen het lijf.  We drinken koffie en doen daarna de boodschappen. Thuizer dan thuis kunnen we ons niet voelen.

 

De buitengebieden

DSC_0031

Een paar relaties van de belastingman verhuisden in de loop van de jaren vanuit de randstad naar Den Bosch, Nijmegen, Arnhem en Ede.  Hij bezocht ze vandaag allemaal en dus sloot ik me in mijn eentje aan bij de zondagochtend-wandelclub. Mooi maar koud hoor, om negen uur. Zitten op dit kleurrijk alternatieve bankje was er niet bij, we hielden de wandeling kort.

DSC_0007

Vervolgens zat ik aan de koffie in Reeuwijk waar onze dochter en haar gezin een week vakantie vieren. Ik schaarde me bij haar aan tafel en hielp mee een paar van de duizend puzzelstukjes aan te leggen. Heerlijk ontspannend werk. DSC_0018

De vakantievierders gingen zwemmen en ik terug naar Delft. Daar zag ik een fraai zonmotief bij onze voordeur. Waarna ik zeer voldaan in mijn eigen stoel ging zitten. DSC_0020

Wisselen

DSC_0003-001

Ze wilde best voor me poseren maar haar lippen houdt ze op elkaar. In haar kamer hangt al een aardige reeks medailles die ze bij elkaar heeft gerend of gezwommen. Nu ik er over nadenk; er is mij nooit een medaille omgehangen. Wel opgespeld hoor. Vijf van de Duinenmars in Den Haag en één van de Nijmeegse Vierdaagse.  Maar verder heb ik het op medaillegebied nooit gebracht.

DSC_0001-002

Juliët en Isabel samen, vóór de jongste naar zwemles vertrok en de oudste toch per ongeluk laat zien waarom ze haar mond meestal dicht heeft op een foto.

DSC_0004-001.JPG

Met opa nog even een spelletje doen. Dat is een foto waard want opa is meer van het voorlezen. We waren een middag bij de kleindochters. Of was dat al duidelijk?