Bij Niki in de tuin

Bij de ingang van Il Giardino dei Tarocchi werd onze temperatuur gemeten en ook in de Tarottuin bleven de mondmaskers op. We wilden nu met eigen ogen zien wat Niki de Saint Phalle had gecreëerd. In februari zagen we Niki aan zee, een vervolg kon niet uitblijven nu we zo dicht in de buurt waren.

Natuurlijk is het ongelooflijk wat ze hier, met een groot team en in navolging van Gaudi tot stand heeft gebracht. Sprookjesachtig en fantasievol. Maar het was er behoorlijk druk, al is dat op mijn foto’s niet te zien. De omvang van het park was kleiner dan we dachten en de rit er naar toe langer dan we hoopten.

We hadden het dus eigenlijk snel gezien, vooral ook omdat er veel mensen waren en de ruimten om elkaar te passeren klein. Het tufstenen stadje van gisteren willen we nog wel eens bezoeken, Niki hebben we nu wel gezien.

Vermindering van schermtijd

Nu musea gesloten zijn, krijg ik talloze tips voor virtuele bezoeken. Ik kom daar nauwelijks aan toe. Maar ik kan jullie wel een korte impressie geven van de tentoonstelling van Klaas Gubbels die wij een paar maanden geleden in het museum Beelden aan Zee zagen. Ik ben een liefhebber van zijn werk. Op de blauwe kan staat een gedicht van Vaandrager:

de kroketten in het restaurant

zijn aan de kleine kant.

Stilleven in het echt en daarboven het resultaat van Klaas. En hier onder een groot beeld dat op de binnenplaats stond. Alles even onmiskenbaar van Gubbels. Daarmee rond ik vandaag mijn museumbezoek weer af, ik ga weg van mijn scherm en duik in een echt boek.

Niki aan zee

Iedereen zal ze herkennen; de Nana’s van Niki de Saint Phalle (1930-2002). Nog tot 1 maart is in het museum Beelden aan Zee een tentoonstelling van deze Frans-Amerikaanse kunstenares te zien. Ze was beschadigd door seksueel misbruik van haar vader op haar twaalfde. Misschien daardoor ook was ze tot het uiterste gedreven om krachtige vrouwenfiguren te maken.

In Toscane is de Giardino dei Tarocchi te bezoeken waarin bouwsels van haar hand staan. Ze werd daarbij geïnspireerd door Gaudi. Als ik nog eens in Italië kom, dan wil ik er graag heen. Naast vrouwenfiguren zagen we ook talrijke fantasiewezens tijdens ons bezoek en ik was onder de indruk.

Er was nog een tweede expositie waarvoor mijn belangstelling eigenlijk groter was; die van Klaas Gubbels. Maar niet zo kleurrijk, dus die hou ik lekker voor mezelf.

Geplooide berg

dsc_0011

Nog even terugkomend op het Museum Beelden aan Zee, laat ik wat foto’s zien die ik daar vorige week maakte. Want naast het werk van Picasso raakte ik geboeid door een installatie van Anish Kapoor.

dsc_0013

In een aparte ruimte staat een enorm sculptuur dat is opgebouwd uit gestapelde aluminium lagen. Het lijkt aan de buitenkant massief. Maar beklim je een trap dan kun je vanaf een plateau het kunstwerk inkijken.

dsc_0015

dsc_0016

Wie de moeite neemt op zijn naam te klikken, krijgt het beeld Mountains, nogmaals te zien maar vanuit een nog hoger standpunt. Dan wordt ook duidelijk hoe groot en indrukwekkend het is.