Theekransje

IMG-20170926-WA0001

Ondanks het feit dat we aan het eind van een slecht begaanbare heuvelweg wonen, komt het toch met enige regelmaat voor dat er ‘zomaar’ mensen op ons terrein staan. Een paar vrouwen die meloenen proberen te verkopen, wielrenners of,  zoals vorige week, een wandelaar. Deze laatste komt hier wel vaker langs (klik). We praatten wat en zwaaiden de man weer na. ’s Middags, we zaten inmiddels met vrienden en familie braaf aan de thee, kwam ie weer. Ditmaal had hij zijn Franse vrouw ook meegenomen. Hij (links staand) had haar zó enthousiast over de ontmoeting verteld dat zij ons wel eens met eigen ogen wilde zien. Ze laat hier de foto’s van zoon en kleinzoon zien en van hun Franse huis. Toen we overgingen op de wijn, vonden ze het tijd om weer naar huis te gaan. Maar wel met de belofte een fles Bordeaux te brengen. Die belofte is inmiddels ingelost. We hebben er geloof ik nieuwe Italiaans-Franse vrienden bij.

(foto S.Kok)

Melone

DSC_0002Veel smaak zit er eigenlijk niet meer aan maar toch besluiten we dit mini-meloentje heerlijk te vinden. Hij komt nog uit de Caldeser moestuin waar ie een dag voor ons vertrek geoogst werd. Samen met een paar flespompoenen, ook al in klein formaat, reisden de laatste vruchten des velds met ons mee van de berg naar het bovenhuis. Die pompoenen worden tot soep verwerkt en als dat eenmaal is gebeurd, zal Italië langzaam uit ons systeem verdwijnen en worden we heel Hollands. Gaan we eens denken aan gevulde speculaas, pepernoten en chocoladeletters. Na een weekje in Nederland begin ik weer te aarden hier.

Liefhebbers

P1170421
Als ik eerlijk ben, en waarom zou ik dat niet zijn, moet ik mijn oordeel over het tv-programma Maartens Moestuin enigszins herzien. We zitten op maandagavond met z’n tweetjes te kijken en steken er heus wel wat van op. Gisteravond liet Maarten ’t Hart zien hoe je het beste tomatenplanten van water kunt voorzien. Wij wisten al dat je ze niet moet pesten met koud water en dat doen we dan ook niet. Maar het systeem met terrapotten die je vlak naast de tomaat ingraaft en vandaar uit begietert, is er een om te onthouden. Vandaag liepen we over de markt in Gubbio. Bij het zien van de groenten en vooral ook bij het horen van de prijzen, bedacht ik me dat je ook echt wel een liefhebber moet zijn als je aan een moestuin begint. Voor twee euro en acht cent kochten we een kilo abrikozen, een kilo tomaten en een meloen. Daar valt nauwelijks tegenop te telen.