Kunst gezocht en gevonden

Op 17 januari beschreef ik een beeld van Hans Kuyper in het centrum van Delft. Ik ontdekte op internet dat aan het Raam, vlakbij ons huis, een ander kunstwerk van hem staat maar dat is verstopt op een schoolplein dat vanaf de straat niet zichtbaar is. Het is de Openbare Montessori school Jan Vermeer en het gebouw is prachtig. Op een site vond ik een architectenbureau die deze school geschikt maakte voor het Montessori onderwijs. Voorheen was hier de Paulus Mavo gevestigd, las ik. Buurtbewoners hebben zich destijds verzet tegen de sloop. Terecht als je het mij vraagt.

Toen wij een kijkje namen was de school al uit en speelden er kinderen van de naschoolse opvang op het schoolplein dat fantasievol is aangelegd met niveauverschillen. Maar ja, mensen mag je niet zomaar op de foto zetten, dus het ziet er een beetje doods uit maar het was een vrolijke bedoening. Uiteindelijk vonden we het kunstwerk.

In dit beeld is het logo van de school verwerkt en het is in samenwerking met de kinderen gemaakt. Gelukkig hier nou eens geen Meisje met de Parel maar ik zie er onbedoeld de zon in. Het hoge gebouw op de achtergrond is een deel van het complex waarin wij wonen. Zodra alle kinderen en medewerkers naar huis zijn, sluit men het hek en zie je niets meer van de verborgen parel die er achter ligt.

Geraniums, zoon en het meisje met…

Het heeft duidelijk nog niet gevroren anders zou deze geranium er smotsig bijhangen. Aan de leuning van de Koepoortbrug hebben bewoners een paar plantenbakken gehangen die nog steeds de moeite van het aanzien waard zijn. De huizen trouwens ook, hè. Goed in de verf en de mooie versieringen boven raamkozijn en deur zijn nog origineel. Dit soort details doet vermoeden dat we zwart marmeren schoonsteenmantels en paneeldeuren binnen aantreffen. Als de boel er niet in de loop der tijd uit gesloopt is. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die authentieke details waarderen en desnoods weer aanbrengen.

Een klein stukje verderop stapte een dame net haar huis uit en zei tegen me: oh, u heeft hem op! Ze doelde op de broche die ik op mijn winterjas draag. Heeft u hem ook gekocht op een Haags kunstenaarsmarktje? Ik kreeg hem van mijn zoon, antwoorde ik naar waarheid. Ze vertelde dat ze deze speld ook heeft maar dat ze hem weinig draagt. Uw zoon heeft smaak, voegde ze er aan toe. Vincent, lees je mee?

Het meisje met de baard

De foto is snel even gemaakt uit de bijlage van de krant bij mijn moeder aan tafel. Maar toch te leuk om niet even te laten zien. Saman Amini is een theatermaker van Iranese afkomst. Zijn solovoorstelling is, zoals alle theaterstukken, voorlopig stop gezet.

Dit meisje kwam ik tegen in de beeldenkas. Hier kan ik eerlijk gezegd minder om glimlachen.

Deze serie ligt in een Delftse etalage. Hier is het meisje met de parel omgeven door andere iconische afbeeldingen van Vermeers schilderijen. Ik heb mezelf op een chocolade rantsoen gezet en ik spaar geen fysieke afbeeldingen meer, alleen nog maar foto’s. Komt dat even goed uit, anders zou ik die hele etalage leeg willen kopen.

Nieuwe meisjes

Raar hoor, om tijdens toiletbezoek de camera tevoorschijn te halen. Maar ja…een meisje met de parel die mij wijst op extra wc-rollen achter me. Daar moest toch echt een foto van gemaakt worden.

In de LEGO-winkel aan het Vrouwjuttenland staat een meisje in de etalage. Het spiegelt aan alle kanten; ze wordt er alleen maar mysterieuzer van.

Hier de mooiste wat mij betreft. Zij hangt bij mijn mini-verzameling. We kochten haar op onze trouwdag in Bergen tijdens een kunstmarkt en kwamen in gesprek met de kunstenares, Natacha Hulsebosch. Mijn moderne meisje is 20x 20 cm maar ze was ook op veel groter formaat te koop. Ik zou er de hele woonkamer voor willen aanpassen maar er zijn grenzen. Ben helemaal blij met deze.

Vermeer Centrum

Met de oudste twee kleinkinderen, die hier een nachtje logeren, ben ik vanmiddag naar het Vermeer Centrum in Delft geweest. Het boeiendst vonden ze de audiovisuele hulpmiddelen en de interactieve dingetjes. Er is in dit centrum geen enkel origineel schilderij van Vermeer te bewonderen maar van heel zijn oevre hangen foto’s op ware grootte. De informatie over zijn leven en werk zijn de moeite waard. Zelf zag ik veel dat gebaseerd was op het thema ‘het Meisje met de Parel’. Maar dat bewaar ik voor een andere keer. Ik laat onze moderne leukerdjes toch graag even in een middeleeuwse situatie zien.

Stadsverfraaiing

De Kloksteeg in Delft is recent opgefrist met een grote en bijzondere muurschildering van Micha de Bie. Dus dat moest ik eens met eigen ogen en camera bekijken. Zijn werk bestaat uit twee delen.

Hier zijn panden in kleurschakerigen geverfd zoals ze ook voorkomen op schilderijen van Pieter de Hooch. De zwart-witte onderkant verwijst naar de tegelvloeren die veel in zijn werk terugkomen. Over deze verflaag wordt nog met een speciale techniek een laag aangebracht waarmee je met je mobieltje de kleur kunt scannen en je een afbeelding ziet van het originele schilderij waarop het gebaseerd is.

Het andere deel van de muurschildering laat bekende Delftenaren zien. En mijn Meisje met de parel hoort daar gelukkig ook bij.

De kunst kan zwemmen

Het is in Firenze begonnen. Een straatkunstenaar die zich Blub noemt, maakt van beroemde schilderijen een grap door de afgebeelden een duikbril op te zetten en het portret onder water te situeren. Water staat voor het leven, is één van zijn motieven. De kunstwerken worden vaak op electriciteitskastjes geplakt. Zowel het Meisje met de Parel als Dante vond ik in Ravenna. Inmiddels manifesteert Blub zich ook in andere steden zoals Rome en Napels.

En zelfs zou Blub in Nederland zijn gesignaleerd. Voor mij de uitdaging zoveel mogelijk Blubs te vinden en te fotograferen. In Amsterdam, Den Haag en Utrecht kan ik op zoek gaan.

foto van internet

Levende etalages

Wat ze precies voor moeten stellen, wisten deze heren zelf ook niet maar de opening van het toeristenseizoen vraagt om wat extra sfeer in de stad. En dát was er.

Overal liepen verklede figuren, al dan niet historisch getint. Het zorgde voor een vrolijk gedoe en leuke praatjes .

Dit meisje denkt wel pijnlijke voeten te krijgen en weet nog niet welke schoenen ze vanavond aan zal doen als ze gaat dansen.

Met een speelgoedvarken in hun hand maakten deze dames reclame voor een worstenwinkel.

Deze troubadour zong de lofzang over Delft. En dit heerlijke stel werd vooral door toeristen op de foto gezet.

Maar de mooiste voor mij was dit meisje. Wilt u een foto maken? Dan stop ik even die krentenbol weg, ze draaide haar hoofd wat bij en maakte me blij.

Meisje in de polder

P1240507

P1240508

We waren in de Alblasserwaard vandaag. In Goudriaan om het preciezer te zeggen. Wat een ruimte, mooie luchten en wijdsheid daar in de polder. We bezochten onze vrienden met wie we in Italië samen de wijn maken. Dus veel gezelligheid en gastvrijheid. De wijnproductie van het afgelopen jaar werd uitgebreid besproken en de plannen voor het komend jaar ook. Ik kwam er toevallig achter dat de sokken met het meisje die ik voor sinterklaas per post geleverd kreeg, uit Goudriaan komen. En vandaag kreeg ik tot mijn verrassing opnieuw een meisje van Vermeer. Daar volgt nog een blogje over binnenkort.

DSC_0003-001

Het meisje komt nooit alleen

dsc_0083

Vrijdagavond kreeg ik uit onverwachte hoek een Meisje met de parel. Ze is holografich gedrukt en bij bewegen van het plaatje draait haar hoofd een beetje. Het laat zich nauwelijks fotograferen. Zeker niet nu ze al vastgeplakt aan de muur hangt in mijn mini-collectie. Maar te leuk om niet te laten zien en Gitty nogmaals te bedanken.

d4e22acfd41b7065107b00e493a4be110b249faa_2200

En toen kreeg ik zondag deze afbeelding doorgestuurd door mede of ex-blogster Sietske uit Libanon. Ik moet mijn knopen maar niet wegdoen, schreef ze erbij. Helaas ben ik absoluut niet in staat dit soort kunst te maken, Jane Perkins wel (klik). Fascinerend hè?.