Onverzadigbaar

We kochten zaterdag een paar geschenken voor onze Italiaanse buren en vrienden. In de museumwinkel van de Nieuwe Kerk lag deze presse papier. Die kon ik niet weerstaan. Ik moet nog even kijken hoe te bevestigen in mijn mini galerie. Maar nu hou ik echt op hoor, riep ik vervolgens. Het mag niet gierend uit de hand lopen met dat Meisje. Toen ging de opa in dit huishouden woensdag met de twee oudste kleinkinderen naar het Mauritshuis in Den Haag. En ja, daar hangt de enige echte en er staat een heerlijk meisje bij.

In de museumwinkel tenslotte werd dit kussen nog even op de foto gezet. En nee, die wil ik niet hebben. Echt niet. Als foto is ie leuk genoeg.

Putter

DSC_0020

Strak en zeer verzorgd, is het eerste wat me opvalt bij dit smalle woonhuis in de Doelenstraat. Kijk ik naar boven dan wacht me een aardige verrassing.

DSC_0021

Een muurschildering als ode aan Frabritius. Wacht ik zoom nog even in.

DSC_0022

Carduelis c. is de sjieke naam van het Puttertje of Distelvink. De schilder Fabritius woonde in dezelfde straat, ik schreef er al eerder over. Hij kwam om bij de grote brand in 1654 maar werd onsterfelijk met zijn schilderij van het Putterje. Het originele schilderij is te bewonderen in het Mauritshuis in Den Haag. Maar deze ode in Delft is ook mooi.

Oei oei

P1180245-002
Toen we onlangs in het Mauritshuis waren, kon ik bijna Mark Rutte achter zijn bureau zien zitten. Bij wijze van. Dus zette ik het Torentje op de foto. Sinds eergisteren worden we veelvuldig geconfronteerd met de werkplek van onze Minister President vanwege politieke spanningen. Niet ver van het Torentje is de vergaderzaal van de Eerste Kamer, waar alle gedoe ontstond maar waar ook het Groot Dictee werd gehouden. Gisteravond schreef ik braaf mee, genoot van de creativiteit en humor van Bart Chabot en had vijfentwintig fouten. Ik maakte maar weinig spelling- maar des te meer hoofdletterfouten. En ik heb werkelijk geen idee hoe ik het er in dit blog op hoofdlettergebied vanaf heb gebracht.

Gewichtig

DSC_0005

Dit is het boek waar ik zo door gegrepen was. Ik had me ten doel gesteld het in deze periode te lezen want hier heb ik toch net iets meer rust voor dikke pillen dan in Nederland. Ik vind het een prachtig geschreven verhaal en ga ook zeker naar het Mauritshuis de komende winter. Wat het een met het ander te maken heeft, weten jullie vast wel. Ik laat ook even mijn e-reader zien die ik kreeg voor mijn verjaardag. Nooit meer dikke pillen dus, een hele boekenkast in een paar gram. Het grote voordeel is bovendien dat ik weer gewoon lid van de bibliotheek kan worden. Op afstand boeken lenen, dat noem ik nou eens geweldig.